Η επαγγελματική εξουθένωση των κοινωνικών λειτουργών σε σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Abstract

Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις τις τελευταίες δεκαετίες της σύγχρονης εποχής και αυτό σχετίζεται με το ολοένα και περισσότερο στρεσογόνο επαγγελματικό περιβάλλον. Από τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα, φαίνεται αρκετά πιθανό άτομα που ασκούν επαγγέλματα κοινωνικής και ανθρωπιστικής προσφοράς (ανθρωποκεντρικά επαγγέλματα), ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται οι Κοινωνικοί Λειτουργοί, να βιώσουν επαγγελματική εξουθένωση κάποια στιγμή κατά την διάρκεια της επαγγελματικής τους καριέρας. Ωστόσο λιγοστές έρευνες έχουν διεξαχθεί σχετικά με την επαγγελματική εξουθένωση των σχολικών Κοινωνικών Λειτουργών και ειδικότερα στον τομέα της Ειδικής αγωγής στον ελλαδικό χώρο. Η παρούσα ποιοτική έρευνα συγκέντρωσε δεδομένα από 10 (δέκα) κοινωνικούς λειτουργούς που εργάζονται σε σχολικές μονάδες Ειδικής αγωγής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Σ.Μ.Ε.Α.Ε.) Αττικής με σκοπό να διερευνηθεί αφενός μεν η ύπαρξη του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης στο συγκεκριμένο επάγγελμα και αφετέρου οι παράγοντες που συντελούν στην δημιουργία του. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν ελλείψεις τόσο σε υποδομές όπως έλλειψη χώρων και υλικού, όπως και δυσκολία κατανόησης του ρόλου των Κοινωνικών Λειτουργών από το προσωπικό και κυρίως τους διευθυντές των σχολικών μονάδων, παράγοντες που συντείνουν στην εμφάνιση του συνδρόμου.