Η εισαγωγή του συστήματος Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών (ΚΕΝ - DRGs) στα ελληνικά νοσοκομεία. Η διάρκεια νοσηλείας ασθενών πριν και μετά την εφαρμογή των ΚΕΝ. Η περίπτωση του Π.Γ.Ν.Πατρών.

Abstract

Η προοπτική μέθοδος πληρωμής με βάση τα DRGs (Diagnosis Related Groups – Ομοιογενείς Διαγνωστικές Ομάδες), έχει επικρατήσει ως το κύριο μέσο για την αποζημίωση των νοσοκομείων, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο κύριος λόγος για τη δημοτικότητα των DRGs είναι ότι θεωρείται ότι παρέχουν ισχυρά κίνητρα για τη βελτίωση της αποδοτικότητας. Η εφαρμογή των ΚΕΝ (Κλειστών Ενοποιημένων Νοσηλίων) στην Ελλάδα, στοχεύει στην θετική αυτή επίδραση στην αποδοτικότητα των νοσοκομείων. Ο σκοπός της έρευνας είναι να παρουσιαστούν οι μεταβολές στη Μέση Διάρκεια Νοσηλείας (ΜΔΝ) στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, από το 2007 έως και το 2016, δηλαδή πέντε έτη πριν και πέντε μετά την εφαρμογή της μεθόδου αποζημίωσης μέσω ομοιογενών διαγνωστικών κατηγοριών, καθώς το 2012 υπήρξε η αφετηρία της εφαρμογής στα ελληνικά νοσοκομεία. Η συγκριτική παρουσίαση αποσκοπεί στο να αναδείξει τις επιπτώσεις στην συμπεριφορά του νοσοκομειακού τομέα από την εφαρμογή της προοπτικής μεθόδου αποζημίωσης. Συλλέχθηκαν από το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών στοιχεία σχετικά με τον αριθμό νοσηλευθέντων ανά κλινική και τις ημέρες της νοσηλείας τους. Η έρευνα περιορίστηκε σε 16 κλινικές του νοσοκομείου από τις 32 που διαθέτει στο σύνολο, 8 του παθολογικού τομέα και 8 του χειρουργικού. Τα αποτελέσματα της μελέτης των επιλεγμένων κλινικών έδειξαν πως το σύστημα προοπτικής αποζημίωσης επέφερε μείωση στη Διάρκεια Νοσηλείας των ασθενών στις κλινικές που ανήκουν στο παθολογικό τομέα, αλλά καμία αξιοσημείωτη διαφορά στις κλινικές που ανήκουν στον χειρουργικό τομέα. Στις 6 από τις 8 επιλεγμένες κλινικές του παθολογικού τομέα ο Μ.Ο. ΜΔΝ την πρώτη πενταετία από την εφαρμογή του συστήματος αποζημίωσης μέσω ΚΕΝ (2012-2016) μειώθηκε κατά 0,32 σε σχέση με την τελευταία πενταετία πριν την εφαρμογή του νέου συστήματος αποζημίωσης (2007-2011). Στις κλινικές του χειρουργικού τομέα παρατηρείται μείωση της ΜΔΝ στις 4 από τις 8 επιλεγμένες κλινικές και αύξηση στις υπόλοιπες, αύξηση όμως η οποία στις 3 από τις 4 κλινικές δεν ξεπερνά το 0,17 και μας οδηγεί σε ένα τελικό συνολικό αποτέλεσμα αύξησης του Μ.Ο. ΜΔΝ την πενταετία 2012-2016 της τάξεως του 0,01 το οποίο δεν θεωρείται αξιολογήσιμο καθώς είναι πολύ μικρό. Σε γενικές γραμμές άλλωστε η ΜΔΝ στις χειρουργικές κλινικές δεν παρουσίασαν ιδιαίτερες μεταβολές κατά την δεκαετία η οποία μελετήθηκε. Δεδομένου ότι η συγκεκριμένη μελέτη εξετάζει αποτελέσματα της εφαρμογής του νέου συστήματος προοπτικής χρηματοδότησης που αφορούν τα δεδομένα ενός μόνο νοσοκομείου περαιτέρω συγκριτική μελέτη με άλλα νοσοκομεία , θα μπορούσαν να εκτιμήσουν την επίδραση της ΔΝ εξετάζοντας και άλλες παραμέτρους.