Η εφαρμογή των Δικαιωμάτων των Παιδιών και της Ενήμερης Συναίνεσης (informed consent) στην Άσκηση Νοσοκομειακής Παιδιατρικής. Μελέτη Περιπτώσεων.

Abstract

Η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ασθενών εντάσσεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΟΗΕ 1948) στοχεύοντας να διασφαλίσει καλύτερη ποιότητα ζωής στο πλαίσιο σεβασμού της ανθρώπινης ύπαρξης. Δια την νομική διασφάλιση αυτών θεσπίστηκαν Διεθνείς Συμβάσεις και εθνικές νομοθεσίες. Σε αυτό το πλαίσιο παροχής υπηρεσιών υγείας, ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτελεί ο παιδιατρικός ή ανήλικος ασθενής, με τον οποίο ασχολείται η παρούσα εργασία, καθώς δεν απολαμβάνει τα πλήρη δικαιώματα των ενηλίκων και σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται για αυτόν και όχι από αυτόν. Από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, παρατηρήθηκε ότι παγκοσμίως γίνονται σημαντικές προσπάθειες στην έρευνα, για την δημιουργία πρωτοκόλλων που προασπίζουν τα δικαιώματα των ασθενών και κατοχυρώνουν τους θεράποντες. Κατά συνέπεια στο εξωτερικό για τις περισσότερες διαγνωστικές και επεμβατικές ιατρικές πράξεις χρησιμοποιούν έντυπα ενημέρωσης και συγκατάθεσης (ενήμερη συναίνεση). Στην Ελλάδα οι επαγγελματίες υγείας είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι και εγκαθιστούν σχέση εμπιστοσύνης με τους ασθενείς. Η κοινή πρακτική για την ενημέρωση είναι προφορική και η λήψη γραπτής συγκατάθεσης περιορίζεται στους γονείς –κηδεμόνες αποκλείοντας τους ανηλίκους και δεν εφαρμόζεται σε όλες τις ιατρικές πράξεις.