Πολιτικές ένταξης για τους πρόσφυγες - αιτούντες άσυλο επιζώντες βασανιστηρίων

Abstract

Την τελευταία δεκαετία τα κράτη μέλη της ΕΕ έγιναν αποδέκτες μεγάλων προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών με έτος ορόσημο το 2015. Η Ελλάδα από χώρα αποστολής μεταναστών, μετατρέπεται σε χώρα διέλευσης, ενώ βαθμιαία αποκτάει τα χαρακτηριστικά χώρας προορισμού. Μετανάστες, αιτούντες άσυλο και αναγνωρισμένοι πρόσφυγες αποτελούν ένα πολυπολιτισμικό “μωσαϊκό” ανθρώπων με εξατομικευμένες ανάγκες και διαφορετικές δυσκολίες ένταξης στις κοινωνίες υποδοχής, αναλόγως του προφίλ τους. Υπό αυτό το πρίσμα, ιδιαίτερης προσοχής χρήζουν και οι επιζώντες βασανιστηρίων, καθώς τα σωματικά και ψυχικά τραύματα τους καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτους. Η παρούσα εργασία διερευνώντας την ήδη υπάρχουσα γνώση επιχειρεί να εκτιμήσει τον βαθμό που οι οδηγίες, οι νομοθεσίες και οι πολιτικές διευκολύνουν την ένταξή τους στις κοινωνίες που διαμένουν. Τέλος, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, λόγω συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων και παραλείψεων επί σειρά ετών, οι διαδικασίες εντοπισμού και ταυτοποίησής τους καθίστανται ελλιπείς, ενώ περιορισμένη κρίνεται και η μέριμνα για την πρόσβαση στην περίθαλψη και την αποκατάστασή τους. Στις πολιτικές ένταξης δεν γίνεται ρητή αναφορά σε εξατομικευμένες ανάγκες και δράσεις που χρήζουν οι επιζώντες βασανιστηρίων προκειμένου να είναι εφικτή η απρόσκοπτη ενσωμάτωσή τους στις κοινωνίες υποδοχής.