Η χρήση του δράματος σε παιδιά με διαταραχή αυτιστικού φάσματος στην προσχολική ηλικία

Abstract

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη χρήση και αποτελεσματικότητα της δραματοθεραπείας σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ). Μέσω εκτενούς βιβλιογραφικής ανασκόπησης, εξετάζονται οι βασικές προσεγγίσεις και τα μοντέλα δραματοθεραπείας, με έμφαση στα μοντέλα Landy, Emunah, Johnson, Hunter και το Γνωσιακό Συμπεριφορικό Δράμα. Η μελέτη παρουσιάζει ερευνητικά δεδομένα που τεκμηριώνουν τη θετική επίδραση της δραματοθεραπείας στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, επικοινωνίας και συναισθηματικής έκφρασης των παιδιών με ΔΑΦ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αποτελεσματικότητα της δομημένης προσέγγισης με σαφή διάρθρωση των συνεδριών και χρήση οπτικών βοηθημάτων. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η δραματοθεραπεία αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη παρέμβαση για την υποστήριξη της ολιστικής ανάπτυξης ατόμων με ΔΑΦ, ιδιαίτερα όταν εφαρμόζεται με δομημένο και εξατομικευμένο τρόπο. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και ισχυρότερο πειραματικό σχεδιασμό, καθώς οι περισσότερες υπάρχουσες μελέτες παρουσιάζουν μεθοδολογικούς περιορισμούς σχετικά με το μέγεθος των δειγμάτων και τη διάρκεια των παρεμβάσεων.