Τυποποίηση και εξαγωγή ελληνικού ελαιοδάδου: Η περίπτωση της εξαγωγικής εταιρίας αγροβιμ αε

Abstract

Η καλλιέργεια της ελιάς είναι μια από τις πιο διαδεδομένες και παραδοσιακές στη χώρα μας, αφού απασχολεί περισσότερες από 450.000 οικογένειες. Τα σημαντικότερα οφέλη της παραγωγής ελαιολάδου είναι ότι αποτελεί ένα από τα βασικά προϊόντα διατροφής του Έλληνα, έχει ευεργετική δράση στην υγεία και δημιουργεί όφελος στην εθνική μας οικονομία, αφού η εγχώρια παραγωγή είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη κατανάλωση και έτσι πραγματοποιούνται μεγάλες εξαγωγές. Το σημαντικότερο ζήτημα είναι ότι το 90% των εξαγόμενων ποσοτήτων αφορά σε χύμα μορφή ελαιολάδου, το οποίο στην συνέχεια τυποποιείται στο εξωτερικό και διακινείται με ξένα εμπορικά σήματα. Συνέπεια της κατάστασης αυτής είναι η ελλιπής αναγνωρισιμότητα του ελληνικού τυποποιημένου ελαιολάδου στο εξωτερικό με απώλεια μεριδίων αγοράς. Για την βαθύτερη κατανόηση του θέματος, ερευνήθηκε ποιοτικά, με την μέθοδο της μελέτης περίπτωσης, η βιομηχανία ΑΓΡΟΒΙΜ. Στα πλαίσια αυτής της έρευνας πραγματοποιήθηκε συνέντευξη με τον πρόεδρο της εταιρείας ως προς την στρατηγική της στην προμήθεια, την τυποποίηση, την εξαγωγή ελαιολάδου και παράλληλα αναδείχτηκαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εταιρία και γενικότερα ο κλάδος της. Τέλος, κατατέθηκαν προτάσεις για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού ελαιολάδου. Από την έρευνα προέκυψε ότι η εταιρεία ΑΓΡΟΒΙΜ έχει κατανοήσει την αξία της τυποποίησης και εξαγωγής ποιοτικού ελαιολάδου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος αφορούν κυρίως την έλλειψη ρευστότητας από την μεριά των τραπεζών καθώς και την ανεπαρκή οργάνωση και έλλειψη συντονισμένης προσπάθειας των κρατικών φορέων, στην προβολή, στην προώθηση και υποστήριξη του ελληνικού ελαιολάδου στις αγορές του εξωτερικού.