Όψεις του δημόσιου και του ιδιωτικού χώρου στην τριλογία Στις γραμμές του μύθου και της Ιστορίας της Μάρως Δούκα

Abstract

Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να εξετάσει συγκεκριμένες όψεις του δημόσιου και του ιδιωτικού χώρου στην τριλογία Στις γραμμές του μύθου και της Ιστορίας της Μάρως Δούκα. Με έμφαση στα Χανιά του παρόντος, όπως αυτά απεικονίζονται στα μυθιστορήματα Αθώοι και φταίχτες (2004), Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ (2010) και Έλα να πούμε ψέματα (2014), διερευνάται η έννοια του χώρου ως παλίμψηστου σε μια προσπάθεια ερμηνείας του τρόπου με τον οποίο η συγγραφέας αξιοποιεί τον χώρο για να παρουσιάσει το ιστορικό παρελθόν μέσα από τη διαφορετική οπτική των αφηγηματικών προσώπων της τριλογίας. Με βάση τα θεωρητικά κείμενα των Philippe Hamon, Andreas Huyssen και Walter Benjamin, θα συσχετιστεί το χωρικό παλίμψηστο με τις έννοιες του κενού, της επαναγραφής και του θραύσματος, ώστε να εντοπιστεί ο τρόπος που η Δούκα πραγματεύεται το άγνωστο ιστορικό παρελθόν, το οποίο σταδιακά αποκαλύπτεται μέσα από τη δράση και την κίνηση των αφηγηματικών προσώπων στην πόλη των Χανίων. Τέλος, αντλώντας στοιχεία από τη θεωρητική σκέψη του Μichel Foucault και του Σταύρου Σταυρίδη καθίσταται δυνατή η σύνδεση του χωρικού παλίμψηστου με την έννοια της ετεροτοπίας, η οποία συμβάλλει στον εντοπισμό των «μετέωρων» και «στοιχειωμένων» χώρων της πόλης των Χανίων που συνιστούν τα περάσματα από το παρόν στο παρελθόν.