Το άθλημα ως παράγοντας ψυχοκοινωνικού κινδύνου σε αθλητές με κινητική αναπηρία

Abstract

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η μελέτη των κινδύνων για την ψυχική υγεία των ατόμων με αναπηρία σε σχέση με το αθλητικό περιβάλλον και την αθλητική απόδοση. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία διαπιστώθηκε πως υπάρχει σημαντική έλλειψη έρευνας πάνω στο εξεταζόμενο θέμα. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός επίδρασης της άθλησης στα επίπεδα ψυχολογικής κατάπτωσης σε άτομα με κινητική αναπηρία. Συγκεκριμένα, στόχοι ήταν να μετρηθούν τα επίπεδα άγχους, στρες και κατάθλιψης, η επίδοση στο άθλημα, να μελετηθεί ποια σχέση παρατηρείται μεταξύ επίδοσης στο άθλημα και στα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες και τέλος, να διερευνηθεί αν υπάρχουν διαφοροποιήσεις στα επίπεδα επίδοσης αθλήματος και στα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και στρες μεταξύ των δημογραφικών στοιχείων των αθλητών με αναπηρία. Για τον σκοπό της έρευνας, επιλέχθηκε η ποσοτική μέθοδος. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 46 αθλητές ομαδικών ή και ατομικών αθλημάτων. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο, το οποίο δομήθηκε σε τρία μέρη: τα δημογραφικά στοιχεία, την κλίμακα κατάθλιψης, άγχους και στρες DASS - 21 και την κλίμακα επίδοσης στο άθλημα. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στο στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS Statistics V21. Από την ανάλυση φάνηκε πως τα επίπεδα άγχους, στρες και κατάθλιψης των αθλητών στο σύνολό τους ήταν ως επί το πλείστων φυσιολογικά. Επιβεβαιώθηκε η αρνητική σχέση ανάμεσα στα επίπεδα άγχους και στην αθλητική απόδοση. Επίσης, εντοπίστηκε διαφοροποίηση στα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης ως προς το φύλο, στα επίπεδα στρες και άγχους μεταξύ των ηλικιακών ομάδων, στα επίπεδα στρες και άγχους και στην επίδοση στο άθλημα μεταξύ των διαφορετικών οικογενειακών καταστάσεων και στα επίπεδα άγχους βάσει της επαγγελματικής κατάστασης του δείγματος.