Πολιτικό Σύστημα, Κομματικός Μετασχηματισμός, Τάσεις Επανεκλογής και Ανανέωσης Βουλευτών την περίοδο 2009 έως 2023

Abstract

Τομή στο κομματικό σύστημα αποτελεί το 2012 καθώς συντελέστηκε η ανατροπή του μεταπολιτευτικού δικομματισμού. Η Αριστερά με αιχμή τον ΣΥΡΙΖΑ αναγορεύεται σε κυρίαρχο πόλο του πολιτικού συστήματος ενώ ο συντηρητικός πόλος αναδύθηκε διασπασμένος σε δύο ιδεολογικά ρεύματα, την κεντροδεξιά και την άκρα δεξιά. Με αφετηρία το 2019 και την επιστροφή της συντηρητικής παράταξης στη διακυβέρνηση της χώρας έκλεισε η δεκαετία της κρίσης και άρχισε να ισχύει ο ασθενής δικομματισμός στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Μετά τη διπλή εκλογική αναμέτρηση του 2023 ο ασύμμετρος δικομματισμός εμφανίζεται και εδραιώνεται, με τον πόλο της εξουσίας να αποτελείται από την κεντροδεξιά παράταξη και τον πόλο της αντιπολίτευσης να εμφανίζεται εντελώς κατακερματισμένος ανάμεσα σε κόμματα της κεντροαριστεράς, στην ακροδεξιά και την ακροαριστερά. Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία μέσω της ανάλυσης των εκλογικών αποτελεσμάτων διερευνάται ο μετασχηματισμός του κομματικού συστήματος και η μετατόπιση του άξονα προς το κέντρο, αφήνοντας χώρο σε εξτρεμιστικές κομματικές εκφράσεις να τοποθετηθούν στα άκρα του πολιτικού φάσματος. Κατά δεύτερο λόγο, εξετάζονται τα μοτίβα ανανέωσης και επανεκλογής των βουλευτών/-τριών της περιόδου από το 2009 έως το 2023. Μέσω της χαρτογράφησης της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης πολιτικού προσωπικού και κομμάτων αποδεικνύεται ότι αναδύεται μια νέα γενιά πολιτικών προσώπων με επαγγελματισμό και ικανότητες επιρροής, τάση που κορυφώθηκε την τριετία 2012 – 2015 και συνέχισε να ισχύει σε μικρότερο βαθμό την περίοδο 2019 – 2023. Η μελέτη ολοκληρώνεται με μια απόπειρα ένταξης της ελληνικής περίπτωσης στη θεωρητική συζήτηση για την πολυσυλλεκτικότητα των σύγχρονων πολιτικών κομμάτων.