Η επίδραση ενός συστηματικού προγράμματος νευρομϋικής άσκησης στη βελτίωση της αδρής και λεπτής κινητικότητας μαθητών με νοητική αναπηρία

Abstract

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός προγράμματος νευρομϋικής άσκησης διάρκειας οκτώ εβδομάδων στη βελτίωση της αδρής και λεπτής κινητικότητας μαθητών με νοητική αναπηρία. Στην προοπτική μελέτη συμμετείχαν συνολικά 43 μαθητές ηλικίας 9 έως 11 ετών, οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η Ομάδα Ι περιλάμβανε 15 μαθητές με νοητική αναπηρία που συμμετείχαν στην παρέμβαση, η Ομάδα ΙΙ 15 μαθητές τυπικής ανάπτυξης που ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα, και η Ομάδα ΙΙΙ 13 μαθητές με νοητική αναπηρία που δεν συμμετείχαν στην παρέμβαση. Καταγράφηκαν δημογραφικά στοιχεία (ηλικία, φύλο, βάρος, ύψος) και γνωστικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων με βάση την ελληνική έκδοση του Mini Mental Test for Children. Η αξιολόγηση της κινητικότητας πραγματοποιήθηκε μέσω του Bruininks Oseretsky Test of Motor Proficiency – Short Form (BOTMP-SF), πριν και μετά την παρέμβαση. Το πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 50 λεπτών και συχνότητας δύο φορές την εβδομάδα, βασίστηκε στα πρωτόκολλα των Priyono et al. (2021) και Shavikloo & Norahteh (2018) και στόχευε στην ενίσχυση της νευρομυϊκής ανάπτυξης. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το λογισμικό SPSS 24, με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<0.05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές με νοητική αναπηρία που συμμετείχαν στο πρόγραμμα παρουσίασαν στατιστικώς σημαντική βελτίωση της κινητικής τους απόδοσης (από 26.84 ± 12.71 σε 40.48 ± 16.26, T-score = -2.39, p=0.01). Αντίθετα, δεν καταγράφηκαν αντίστοιχες μεταβολές στις υπόλοιπες ομάδες. Η τελική κινητική αξιολόγηση συσχετίστηκε θετικά με την αρχική επίδοση (p<0,005), την κατηγορία μαθητών με νοητική αναπηρία που συμμετείχαν στο πρόγραμμα (p<0,005) και την ηλικία άνω των 9 ετών (p<0,044), ενώ αρνητικά επηρεάστηκε από το πολύ χαμηλό επίπεδο νοητικής λειτουργίας (p<0,05). Ιδιαίτερα, οι μαθητές με μέτρια νοητική αναπηρία παρουσίασαν τα μεγαλύτερα οφέλη, αναδεικνύοντας τη σημασία της προσαρμοσμένης άσκησης (p<0,05). Συμπερασματικά, οι μαθητές με νοητική αναπηρία που έχουν υψηλότερη αρχική κινητική απόδοση, καλύτερο νοητικό επίπεδο και είναι ηλικίας μεγαλύτερης των 9 ετών, εμφανίζουν σημαντική βελτίωση, έπειτα από τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα νευρομϋικής άσκησης.