Η αξιοποίηση των διδακτικών επισκέψεων σε περιβάλλοντα άτυπης μάθησης στη βαθμίδα του Γυμνασίου

Abstract

Στο πρόταγμα της βιωματικής και διαθεματικής προσέγγισης της γνώσης και της διά βίου ανάπτυξης του ατόμου μέσα από τη χρήση επισήμων και ανεπισήμων ευκαιριών μάθησης, η συνομιλία του σύγχρονου σχολείου με ποικίλες εξωτερικές μορφωτικές εστίες και το άνοιγμα στην κοινωνία και τον κόσμο αποτελούν αδήριτη αναγκαιότητα. Στα πλαίσια αυτά και ελλείψει μεγάλου αριθμού εμπειρικών ερευνών στο πεδίο ενδιαφέροντος στην Ελλάδα, στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή διερευνήθηκαν οι πρακτικές αξιοποίησης των διδακτικών επισκέψεων στη βαθμίδα του Γυμνασίου ως των πιο συχνών και έμμονων συναλλακτικών δραστηριοτήτων μεταξύ τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης. Αξιοποιώντας την ερευνητική τεχνική των ημιδομημένων συνεντεύξεων σε ομάδες εστίασης, η έρευνα εστίασε στους εκπαιδευτικούς και αποτύπωσε στάσεις, κριτήρια επιλογής περιβαλλόντων άτυπης μάθησης, πρακτικές προετοιμασίας, σχέσεις με την άτυπη εκπαίδευση και τη διάσταση της αξιολόγησης της διαδικασίας. Τα ερευνητικά ευρήματα που ανέκυψαν από θεματική ανάλυση περιεχομένου κατέδειξαν οργανωσιακές δυσκολίες, απουσία μαθησιακού προσανατολισμού και στοχοθεσίας, μικρή διασύνδεση με το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών, πρόχειρο προγραμματισμό, πλημμελή προετοιμασία και απουσία μηχανισμών αξιολόγησης και ανατροφοδότησης. Παράλληλα, διαφάνηκαν σημαντικές ελλείψεις στη διαμόρφωση κοινού χώρου δράσης τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης και αναδύθηκε η αναγκαιότητα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών σε θέματα μουσειακής παιδείας και αξιοποίησης της πολλαπλής ωφελιμότητας των περιβαλλόντων άτυπης μάθησης.