Κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα και στην Ευρώπη,για ανήλικα τέκνα από τους γονείς των οποίων έχει αφαιρεθεί η γονική επιμέλεια και μέριμνα

Abstract

Η παρούσα εργασία μελετά το πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής που υπάρχει στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχετικά με τους ανηλίκους οι γονείς των οποίων έχουν απωλέσει την επιμέλεια και τη γονική μέριμνα. Η διεξαγόμενη βιβλιογραφική έρευνα εστιάζει στη διερεύνηση του υπάρχοντος σχετικού νομικού πλαισίου καθώς και των εφαρμοζόμενων κοινωνικών πολιτικών τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.Στόχος είναι η διεξαγωγή συγκρίσεων, καθώς και η μελέτη της επίδρασης του μέτρου της ανάθεσης της γονικής μέριμνας σε τρίτο πρόσωπο. Η μελέτη της βιβλιογραφίας οδηγεί σε μία σειρά σημαντικών συμπερασμάτων. Στην Ελλάδα παρατηρείται έλλειμμα τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό σχετικά με την ανάθεση της επιμέλειας σε τρίτον όταν αυτή αφαιρείται από τους γονείς. Παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες της πολιτείας να υποστηρίξει τα παιδιά των οποίων οι γονείς έχουν απολέσει τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια, κυρίως μέσω νομοθετικών παρεμβάσεων, η δημιουργία δομών φιλοξενίας παραμένει ανεπαρκής σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Οι κύριοι λόγοι στους οποίους αποδίδεται η υφιστάμενη κατάσταση είναι η έλλειψη οικονομικών πόρων αλλά και η έλλειψη ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της κοινότητας προκειμένου να αναλάβουν φυσικά πρόσωπα το ρόλο του ανάδοχου γονέα. Σε ότι αφορά στη συγγενική αναδοχή υπάρχει έλλειμμα στα προγράμματα εκπαίδευσης συγγενών ώστε να αναλάβουν αυτοί την επιμέλεια του συγγενικού τέκνου. Η χώρα μας πρέπει, στην προσπάθεια της να συγκλίνει με την υπόλοιπη Ευρώπη, να υιοθετήσει μέτρα τα οποία μπορούν να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο αντιμετώπισης των παιδιών της συγκεκριμένης κατηγορίας έτσι ώστε να διαβιούν σε ένα φιλικό και ενδυναμωτικό περιβάλλον.