Η οργάνωση των αεροβίου, αναεροβίου και μικτού τύπου αθλητικών δραστηριοτήτων στη διαχείριση του πεπτικού έλκους

Abstract

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις επιδράσεις των αερόβιου, αναερόβιου και μικτού τύπου κινητικών δραστηριοτήτων στο πεπτικό έλκος που είναι μία από τις πιο συχνές παθήσεις του πεπτικού συστήματος, που προσβάλει περίπου το 25 % των ανδρών και το 15 % των γυναικών, επηρεάζοντας άτομα δραστήρια, αγχώδη με σοβαρές επαγγελματικές ευθύνες. Τέθηκε ως υπόθεση ότι οι αερόβιου τύπου κινητικές δραστηριότητες θα έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους, οι αναερόβιου τύπου κινητικές δραστηριότητες δεν θα έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους, οι μικτού τύπου κινητικές δραστηριότητες θα έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους και ανεξάρτητα από τον τύπο των κινητικών δραστηριοτήτων που θα συμμετέχει ο ασκούμενος, θα παρατηρηθούν οφέλη των πασχόντων από πεπτικό έλκος. Μετά εξονυχιστική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και την ανατομική, φυσιολογική και ενδοκρινολογική περιγραφή της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος επαληθεύτηκαν οι αρχικές υποθέσεις τη έρευνας: Οι αερόβιου τύπου κινητικές δραστηριότητες, έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους, οι αναερόβιου τύπου κινητικές δραστηριότητες δεν έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους, οι μικτού τύπου κινητικές δραστηριότητες έχουν θετικές επιδράσεις στην πρόληψη και εξέλιξη του πεπτικού έλκους και ανεξάρτητα από τον τύπο των κινητικών δραστηριοτήτων που θα συμμετέχει ο ασκούμενος, παρατηρούνται οφέλη των πασχόντων από το πεπτικό έλκος.