Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση ως μέσο καλλιέργειας της κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών προσχολικής ηλικίας - έρευνα δράσης στο 3ο Νηπιαγωγείο Ηρακλέιου Αττικής.

Abstract

Η παρούσα εργασία αποτελεί μια έρευνα-δράσης, με κύρια ερευνητική υπόθεση τη συμβολή της Δραματικής Τέχνης ως μέσο καλλιέργειας της κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στο 3ο νηπιαγωγείο Ηρακλείου Αττικής. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, η Δραματική Τέχνη έχει τη δυνατότητα να καλλιεργεί όλες τις πτυχές της προσωπικότητας του ατόμου και αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια του εκπαιδευτικού. Θεατρικά παιχνίδια, αυτοσχεδιασμοί και κουκλοθέατρο είναι μερικές από τις τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην εκπαίδευση, που δρουν καθοριστικά στην πνευματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Ο άνθρωπος ως φύσει κοινωνικό ον από τη γέννησή του μαθαίνει να ζει σε ομάδες. Η κοινωνικότητα του ατόμου είναι μια διαδικασία σε συνεχή εξέλιξη και οι κοινωνικές δεξιότητες είναι καθοριστικές στην ομαλή ή μη κοινωνικοποίηση του ατόμου. Ένας από τους βασικούς φορείς κοινωνικοποίησης αποτελεί το σχολείο, το οποίο εκτός των άλλων είναι υπεύθυνο για την ομαλή κοινωνική ένταξη όλων ανεξαιρέτως των μαθητών. Η αναγνώριση, η κατανόηση και η διαχείριση τόσο των δικών μας συναισθημάτων, όσο και των ανθρώπων που μας περιβάλλουν είναι κομβικής σημασίας για την προσωπική και συλλογική πρόοδο, εξέλιξη και συνύπαρξη. Η ικανότητα αυτή στην εκπαίδευση είναι απαραίτητη για όλους τους συμμετέχοντες, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Οι κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες καλλιεργούνται και αναπτύσσονται, με τη δραματική τέχνη να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξή τους. Στην εκπαιδευτική διαδικασία θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η εξελικτική πορεία του ατόμου και τα στάδια αυτής. Στο στάδιο της προσχολικής ηλικίας, όπου γίνεται το πρώτο «άνοιγμα» στον κόσμο, η εκπαίδευση οφείλει να αφουγκράζεται την μόνιμη ανάγκη του παιδιού για παιχνίδι και μέσω αυτού να το προσεγγίζει. Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε σε μαθητές νηπιαγωγείου με σκοπό να αναδείξει τη συμβολή της δραματικής τέχνης στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του νηπίου. Πραγματοποιήθηκαν δώδεκα παρεμβάσεις διάρκειας 90 λεπτών η καθεμία σε εβδομαδιαία βάση, σε τμήμα 17 μαθητών. Μέσω της ανάλυσης των δεδομένων προκύπτει θετική συμβολή της δραματικής τέχνης στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των νηπίων καθώς και σημαντικές παρατηρήσεις που προέκυψαν μέσα από την έρευνα τόσο για τους μαθητές, όσο και για τους εκπαιδευτικούς.