Προτάσεις παρεμβάσεων/ μέτρων/ πολιτικών Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας στον Δήμο Περιστερίου

Abstract

Με βάση τον Νόμο 4784/2021 (ΦΕΚ Α 40/16.3.2021) οι πόλεις της Ελλάδας άνω των 50.000 κατοίκων υποχρεούνται να καταρτίσουν Σχέδιο Βιώσιμης Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) το οποίο θα μειώνει την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, άρα θα περιορίζει την κίνηση των οχημάτων και θα βελτιώνει την ελκυστικότητα του περιβάλλοντος μέσα από ένα σχέδιο τεσσάρων βημάτων: πληροφόρησης των πολιτών, διαβούλευσης και επιλογής μέτρων, συνεργασίας και τέλος ενίσχυσης. Το κατεπείγον της υπόθεσης, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένει τα σχέδια ΣΒΑΚ το συντομότερο μέσα στο 2022, παρόλο που είχε καλέσει σε συμμόρφωση από το 2018, έχει κάνει τις ελληνικές πόλεις να επιταχύνουν τις διαδικασίες δίνοντας λιγοστή έμφαση στη διαβούλευση με τους πολίτες για την αξιολόγηση της κατάστασης. Ο Δήμος Περιστερίου, όπως και 160 Δήμοι από όλη την Ελλάδα χρηματοδοτείται για την εκπόνηση σχεδίου ΣΒΑΚ και βρίσκεται στη φάση της ανάπτυξης και αξιολόγησης των προτεινόμενων μέτρων (στάδιο 3 , β φάσης), έχει δηλαδή αξιολογηθεί ήδη η κατάσταση και είναι στη φάση επιλογής των τελικών παρεμβάσεων. Εξετάζοντας τα στάδια εκπόνησης του ΣΒΑΚ προκύπτει ότι μόλις 83 πολίτες συμμετείχαν στη διαβούλευση αξιολογώντας την κινητικότητα στο Δήμο μέσω ενός διαδικτυακού ερωτηματολογίου το για το οποίο δεν υπάρχει πληροφόρηση για την μεθοδολογία που καταρτίστηκε όπως και για τα αποτελέσματά του. Η παρούσα εργασία αξιοποιεί την έρευνα των Bebber et al (2021) χρησιμοποιώντας το ερευνητικό εργαλείο που κατήρτισαν σύμφωνα με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, όπως και τα ISO 37120 και 37122 για την κινητικότητα, για να καταγράψει τις απόψεις των πολιτών του Δήμου Περιστερίου για την κατάσταση της βιώσιμης κινητικότητας στο Δήμο. Συλλέχθηκαν 84 απαντήσεις (n=84) και από τις οποίες προκύπτει ότι είναι σχετικά ικανοποιημένοι με τις υποδομές για πεζούς, την ασφάλεια, την ελκυστικότητα και ποιότητα περιβάλλοντος, τη δυνατότητα εναλλακτικών διαδρομών και δυσαρεστημένοι με την ασφάλεια των μεταφορών, τις υποδομές και τεχνολογικές παροχές σε οδηγούς και ην κινητικότητα για χρήστες δημοσίων συγκοινωνιών και εναλλακτικών μέσων μεταφοράς (πατίνι, ποδήλατο). Μόνο η ηλικία φαίνεται να διαφοροποιούσε τις απαντήσεις, όπου οι μεγαλύτεροι ήταν λιγότερο ικανοποιημένοι από τις δυνατότητες για πεζούς. Σημαντικό πόρισμα της έρευνας είναι ότι η βελτίωση της ελκυστικότητας της πόλης και του περιβάλλοντός της θα μπορούσε να ωθήσει αυτοκινητιστές και μοτοσικλετιστές να χρησιμοποιήσουν μέσα μαζικής μεταφοράς ή εναλλακτικά μέσα μεταφοράς όπως ποδήλατο ή πατίνι.