Η μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα. Μελέτη περίπτωσηε: ΕΦΚΑ

Abstract

Ο ΕΦΚΑ, που ιδρύθηκε το 2017 ως το κύριο ταμείο κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, εισπράττει εισφορές για όλα τα επιμέρους ταμεία κοινωνικής ασφάλισης που υπήρχαν στο παρελθόν. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη βιβλιογραφική ανασκόπηση των μεταρρυθμίσεων της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα και στην αξιολόγηση του ΕΦΚΑ ως προς τις παρεχόμενες υπηρεσίες και τις αρχικές προσδοκίες με βάση το δηλωμένο όραμά του.

Η υποστελέχωση και η μη ικανοποιητική κατάρτιση του ήδη υπάρχοντος προσωπικού, το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο (ασάφεια, πολυπλοκότητα, μη σαφώς προκαθορισμένες διαδικασίες), η έλλειψη υποδομών και ο απαρχαιωμένος εξοπλισμός καθώς και η γραφειοκρατία, αναφέρθηκαν ως πρωταρχικά ζητήματα και προκλήσεις στη λειτουργία του ΕΦΚΑ σήμερα. Στο σημείο αυτό, να αναφέρουμε το ότι η πανδημία του COVID-19, ενώ επέφερε δυσκολίες, όπως καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ταυτόχρονα ενίσχυσε τη γενικότερη μετάβαση στην ηλεκτρονική εξυπηρέτηση και την αυτοματοποιημένη παροχή υπηρεσιών.

Συνολικά, μπορεί να λεχθεί ότι η προσπάθεια ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων ήταν μια σημαντική μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία, αλλά στερείται ποιότητας, λόγω έλλειψης σχεδιασμού και προετοιμασίας.