Η γυναίκα beur σε πρώτο πλάνο: Μετανάστευση, γυναίκα και ταυτότητα μέσα από τον κινηματογράφο beur

Abstract

“Η Γαλλία δεν είναι μόνο λευκή. Στη Γαλλία υπάρχουν όλα τα χρώματα’’ υποστηρίζει ένας νεαρός δεύτερης γενιάς μεταναστών σε μια συνέντευξη του με αφορμή τις εξεγέρσεις στα παρισινά προάστια το 2005. Πράγματι, η Γαλλία λόγω του αποικιακού παρελθόντος της εξελίχθηκε κατά τη μεταποικιοκρατική περίοδο σε μια χώρα υποδοχής για πολλούς ανθρώπους από τις πρώην αποικίες της, κυρίως από τις χώρες του Μαγκρέμπ και μεταμορφώθηκε σε μια πολυπολιτισμική, πολυεθνική και πολυδιάστατη κοινωνία. Μια κοινωνία που καμία φορά ξεχνά τους εθνικούς της Άλλους. Αυτή η διπλωματική εργασία επιχειρεί να δει ποιος είναι ο Άλλος , εστιάζοντας στις γυναίκες πρώτης και δεύτερης γενιάς μεταναστών από τη Αλγερία μέσα από τον κινηματογράφο Beur. Ο κινηματογράφος Beur αναφέρεται στην εποχή που οι μετανάστες δεύτερης γενιάς αποφάσισαν να πάρουν τις κάμερες ανά χείρας και να κάνουν τους εαυτούς τους και τη γενιά των γονιών τους ορατούς. Μέσα από την ανάλυση θα προσεγγισθεί η εξόριστη γυναικά της πρώτης μεταναστευτικής γενιάς τόσο μέσα από τη μνήμη και τον ξεριζωμό όσο και μέσα από τη διαχείριση της σωματικότητάς της και στη συνέχεια θα αναλυθεί το αίσθημα του ανήκειν της γυναίκας της δεύτερης γενιάς ως υβριδική υποκειμενικότητα.