Στάσεις, μοντέλα και πρακτικές για την ιδιότητα του πολίτη από εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε σχέση με τον μαθητικό τους πληθυσμό

Abstract

Στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αναλύονται οι στάσεις, τα μοντέλα και οι πρακτικές εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σχετικά με την ιδιότητα του πολίτη, σε σχέση με το μαθητικό τους πληθυσμό. Στα πρώτα δύο κεφάλαια γίνεται μία προσπάθεια να οριστεί ιδιότητα του πολίτη, καθώς και τα εκπαιδευτικά μοντέλα που συναντώνται στην εφαρμογή της έννοιας, όπως επίσης να παρουσιαστούν σημαντικές οι σημαντικότερες ιστορικές φάσεις στη διαμόρφωση του περιεχομένου της. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι πιο δημοφιλείς και σύγχρονες προσεγγίσεις στην ιδιότητα του πολίτη και ο ρόλος που διαδραματίζει ο δάσκαλος στην εφαρμογή τους. Ακόμη, δίνονται παραδείγματα από συγκεκριμένες πρακτικές, εκπαιδευτικές στρατηγικές και προγράμματα για την ιδιότητα του πολίτη. Το τέταρτο κεφάλαιο αφιερώνεται στο εμπειρικό μέρος της εργασίας και στην ποιοτική έρευνα η οποία διεξήχθη, με την αιτιολόγηση αρχικά της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε, την παρουσίαση του πρωτοκόλλου συνέντευξης που χρησιμοποιήθηκε, όπως επίσης και τα χαρακτηριστικά του δείγματος, που συμμετείχε. Ακολουθεί θεματική ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας με βάση τα ερευνητικά ερωτήματα, ώστε στο έκτο και τελευταίο κεφάλαιο να οδηγηθούμε στα συμπεράσματά της έρευνας. Σχετικά με τις κυρίαρχες αντιλήψεις και στάσεις των εκπαιδευτικών για την ιδιότητα του πολίτη αυτές φαίνεται να είναι συνυφασμένες με τη συμμετοχή στα κοινά, τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων και την τήρηση των υποχρεώσεων του πολίτη στο πλαίσιο του κράτους του, τα εκπαιδευτικά μοντέλα που παρουσιάζονται με μεγαλύτερη συχνότητα στο δείγμα είναι τα ακραία, δηλαδή το Παραδοσιακό και Διαλογικό μοντέλο, ενώ το Κοινοτιστικό μοντέλο φαίνεται να διαπνέει γενικότερα τις αντιλήψεις των περισσότερων. Οι πρακτικές που επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί του δείγματος είναι αντίστοιχες των μοντέλων που υιοθετούν παραπάνω. Τέλος, σχετικά με το μαθητικό δυναμικό τους, τρέφουν περισσότερες ελπίδες για αλλαγή της ιδιότητας του πολίτη στους Έλληνες ή αλλόγλωσσους μαθητές, ενώ κρίνουν πιο δύσκολη την υιοθέτηση της ιδιότητας του πολίτη για τα παιδιά Ρομά. Ως εκ τούτου, οι δράσεις τους σε αυτές τις ομάδες έχουν στόχο να διευκολύνουν την ένταξη τους, ενημερώνοντας τους για τα δικαιώματα που έχουν στην ελληνική και παγκόσμια κοινότητα. Τέλος, γίνονται κάποιες προτάσεις εκπαιδευτικών αλλαγών που μπορούν να πραγματοποιηθούν στο ελληνικό σύστημα, ώστε η εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη να βρει τη θέση που της αρμόζει.