Δυτικές Πριγκίπισσες στην αυλή του Μυστρά

Abstract

Τα διπλωματικά συνοικέσια αποτέλεσαν κύριο διπλωματικό μέσο της εξωτερικής πολιτικής του Bυζαντίου προκειμένου να εξασφαλιστεί η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική στήριξη του βυζαντινού κράτους. Στο δεσποτάτο του Μυστρά οι δεσπότες ακολουθούν την παράδοση των αυτοκρατορικών επιγαμιών και συνάπτουν γάμους με δυτικές πριγκίπισσες για να ενισχύσουν και να διευρύνουν το δεσποτάτο. Ο Μανουήλ Καντακουζηνός, πρώτος δεσπότης του Μυστρά, νυμφεύεται το 1348 την Φράγκισσα πριγκίπισσα Ισαβέλλα De Lusignan, πετυχαίνοντας έτσι καλές σχέσεις με τους Φράγκους και με τον Πάπα. Ο επόμενος δεσπότης του Μυστρά, Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος, νυμφεύεται το 1384 για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας τη Βαρθολομαία Acciauioli, πριγκίπισσα λατινικής καταγωγής, στοχεύοντας έτσι να εδραιώσει και να επεκτείνει τη βυζαντινή κυριαρχία στην Πελοπόννησο με τη βοήθεια του πατέρα της, Νέριο Α΄ Acciauioli, Δούκα των Αθηνών. Ένας ακόμα γάμος, αυτός του τρίτου δεσπότη του Μυστρά Θεόδωρου Β΄ Παλαιολόγου με την πριγκίπισσα από την Ιταλία, Κλεόπα Malatesta, το 1421, υπήρξε απόρροια μιας ευρύτερης πολιτικής για την αποκατάσταση των φιλικών σχέσεων με τη Δύση και τον Πάπα λίγα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους.