Οι σχέσεις γονέων και διευθυντών στις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης: Μια εμπειρική διερεύνηση

Abstract

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των στάσεων, των απόψεων και των πρακτικών των διευθυντών δημοτικών σχολείων σχετικά με το θέμα της γονεϊκής εμπλοκής/ συμμετοχής. Τα ερευνητικά ερωτήματα αυτής της έρευνας είναι τα εξής: 1. Ποιες είναι οι απόψεις των διευθυντών σε σχέση με τη γονεϊκή εμπλοκή/ συμμετοχή; 2. Ποιες είναι οι στάσεις των διευθυντών σε σχέση με τη γονεϊκή εμπλοκή/ συμμετοχή; 3. Ποιες είναι οι πρακτικές των διευθυντών σε σχέση με τη γονεϊκή εμπλοκή/ συμμετοχή; H ημιδομημένη συνέντευξη χρησιμοποιήθηκε στην ποιοτική αυτή έρευνα ως εργαλείο συλλογής δεδομένων. Το δείγμα αφορούσε δέκα διευθυντές δημοτικών σχολείων. Οι οκτώ ήταν από την Κορινθία, ένας από την Αττική κι ένας από το Ηράκλειο. Από τα ευρήματα της έρευνας φαίνεται πως η επικοινωνία και γενικότερα η επαφή με τους γονείς δεν είναι μια δραστηριότητα που προκαλεί ευχαρίστηση στους διευθυντές των δημοτικών σχολείων. Δείχνουν να απολαμβάνουν περισσότερο τη διδασκαλία και τη συνεργασία με τους συναδέλφους. Οι περισσότεροι ανέφεραν πως αισθάνονται άνετα με τη γονεϊκή εμπλοκή αφού με το πέρασμα του χρόνου, όλοι έχουν αποκτήσει έναν βαθμό σχετικής εξοικείωσης. Αυτό που δεν τους αρέσει από την επαφή με τους γονείς είναι η υπέρβαση των ορίων εκ μέρους των τελευταίων και η ενασχόληση και κριτική τους σε θέματα που δεν είναι της αρμοδιότητάς τους. Σχεδόν κανένας από τους διευθυντές δεν είχε λάβει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα για τη συνεργασία με τους γονείς, παρά μόνο ολιγόωρα σεμινάρια και ημερίδες. Η απουσία σχετικής κατάρτισης δημιουργεί ένα άγχος στους διευθυντές. Αναγνωρίζουν την ανάγκη για σχετική επιμόρφωση αν και χρησιμοποιούν θετικούς χαρακτηρισμούς για να περιγράψουν τη σχέση τους με τους γονείς. Ακόμη θεωρούν χρήσιμη τη γονεϊκή εμπλοκή αρκεί να τηρούνται τα όρια ως προς τις αρμοδιότητες των γονέων στον χώρο του σχολείου. Οι διευθυντές επίσης δηλώνουν πως η γονεϊκή εμπλοκή είναι χρήσιμη όταν βοηθά τους μαθητές μέσω της συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς και όταν οι γονείς εμπλέκονται σε θέματα οργάνωσης και υποστήριξης των σχολικών εκδηλώσεων και γιορτών. Επίσης όλοι οι διευθυντές που συμμετείχαν στην έρευνα θεωρούν ότι υπάρχει κάποιου είδους σύνδεση της γονεϊκής εμπλοκής με τη σχολική επιτυχία των μαθητών. Ωστόσο, τόνισαν πως οι γονείς δεν πρέπει να συμμετέχουν σε θέματα διοίκησης του σχολείου αλλά να εμπλέκονται μέσω της επικοινωνίας και της επαφής με τον εκπαιδευτικό της τάξης. Αναγνωρίζουν τη μεγάλη σημασία που έχει ο διευθυντής για τη γονεϊκή εμπλοκή και θεωρούν ότι η πρωτοβουλία για την επικοινωνία ανήκει σε αυτόν. Συνήθως επικοινωνούν τηλεφωνικά με τους γονείς για να ενημερώσουν για θέματα συμπεριφοράς των μαθητών. Δείχνουν ότι περισσότερο τους ενδιαφέρει να προστατευτούν από τους γονείς παρά να συνεργαστούν ουσιαστικά μαζί τους. Δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένοι από την επικοινωνία που έχουν με τους γονείς αν και θεωρούν ότι εμποδίζεται από την έλλειψη χρόνου εκ μέρους των γονέων και την απαξίωση του σχολείου ως θεσμού. Προτείνουν τη δημιουργία σαφέστερου και αυστηρότερου νομοθετικού πλαισίου για τη γονεϊκή συμμετοχή.