Η εξορία ως μέσο αντιμετώπισης και τιμωρίας των ανθρώπων για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις: Το παράδειγμα της Μακρονήσου

Abstract

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, ξεκίνησε μια εκστρατεία βίας και διώξεων από την πλευρά του κράτους προς τους αριστερούς πολίτες. Ύστερα από τις εκλογές του 1946 το φαινόμενο αυτό εντάθηκε και σταδιακά οδηγούμαστε στην εμφάνιση των πρώτων ανταρτών στα βουνά. Το κράτος από την πλευρά του για να περιορίσει τη δράση των αριστερών έλαβε μέτρα, ανάμεσα στα οποία ήταν και η εκτόπιση στρατιωτών και πολιτών με «ύποπτα» πολιτικά φρονήματα σε διάφορα νησιά. Έτσι, δημιουργήθηκε το στρατόπεδο της Μακρονήσου, στο οποίο αρχικά οδηγήθηκαν στρατιώτες και αξιωματικοί. Στη συνέχεια, οδηγήθηκαν στη Μακρόνησο και πολιτικοί εξόριστοι. Το 1950 μεταφέρθηκαν από το Τρίκερι στη Μακρόνησο οι πρώτες γυναίκες.