Η απελευθέρωση των "κλειστών επαγγελμάτων" στην Ελλάδα του "μνημονίου"

Abstract

Στην παρούσα εργασία θα εξετάσουμε το θέμα των «κλειστών» επαγγελμάτων. Η ελληνική νομοθεσία είναι διάσπαρτη από διατάξεις που περιορίζουν την ελεύθερη πρόσβαση και άσκηση ορισμένων επαγγελμάτων. Οι διατάξεις αυτές είχαν επιβληθεί αρκετά χρόνια παλιότερα όταν θεωρείτο πως η κρατική παρέμβαση μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα το δημόσιο συμφέρον. Στην πορεία, κάτω από ένα πλέγμα πελατειακής συναλλαγής με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, οι περισσότερες από αυτές κατέληξαν να εξυπηρετούν το ιδιωτικό συμφέρον των ήδη δραστηριοποιούμενων σε αυτά. Οι επικρατούσες σήμερα οικονομικές θεωρίες και η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζουν προς την κατάργηση των παραπάνω περιορισμών. Ένα μεγάλο βήμα γίνεται με την υιοθέτηση των σχετικών Κοινοτικών Οδηγιών. Παράλληλα, η πρόσφατη οικονομική κρίση αποκάλυψε με τον πιο επώδυνο τρόπο της χρόνιες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Η ανάγκη αντιμετώπισής τους οδήγησε στο «Μνημόνιο» το οποίο περιλαμβάνει δεσμευτικές ημερομηνίες για την «απελευθέρωση» των «κλειστών» επαγγελμάτων. Κατά σειρά θα εξετάσουμε ποια είναι αυτά τα επαγγέλματα, τους λόγους που τα κατέστησαν «κλειστά», τους λόγους για τους οποίους πρέπει να «απελευθερωθούν», τα οφέλη που θα επιφέρει αυτή η απελευθέρωση (αν υπάρχουν), τα μέτρα που πήρε η ελληνική κυβέρνηση προς αυτή την κατεύθυνση, σύμφωνα με τις επιταγές του «Μνημονίου» και το βαθμό επιτυχίας της πολιτικής αυτής. Τέλος, θα εξετάσουμε τη γενικότερη δυνατότητα της χώρας να προβαίνει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, λαμβάνοντας υπόψη πως στις αρχές του 2012 γίνεται ακόμα λόγος για «κλειστά επαγγέλματα».