Διερεύνηση των απόψεων των νεοδιόριστων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Αττικής όσον αφορά την αντίσταση στην αξιολόγηση του έργου τους

Abstract

Η παρούσα εργασία διερευνά τις απόψεις των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Αττικής του συλλόγου «Ηρώ Κωνσταντοπούλου», για τους λόγους αντίστασης στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού τους έργου, όπως αυτή προωθείται από την κρατική εξουσία, προκειμένου να αναδειχθούν βασικές πτυχές της σχέσης εκπαιδευτικών και κρατικής εξουσίας. Δείγμα της παρούσας έρευνας αποτελούν 11 νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών «Ηρώ Κωνσταντοπούλου» που κλήθηκαν μέσω της ερευνητικής τεχνικής των ημιδομημένων συνεντεύξεων να αποτυπώσουν τις απόψεις τους σχετικά με τους λόγους αντίστασης στην αξιολόγηση. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα διαφωνούν με τον τρόπο που προωθείται η αξιολόγηση από την κρατική εξουσία, την χαρακτηρίζουν ως ένα μέσο εκφοβισμού, τρομοκρατίας, μηχανισμό ελέγχου και πειθάρχησης της πιο «ευάλωτης» ομάδας εκπαιδευτικών, των νεοδιόριστων, καθώς διακυβεύεται η μονιμοποίησή τους. Σύμφωνα με τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς, η αξιολόγησή τους εντάσσεται σε ένα γενικότερο σχέδιο κοινωνικοοικονομικών αλλαγών που επιτελούνται στον χώρο της εκπαιδευτικής πολιτικής στα πλαίσια μίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής των κρατών. Παράλληλα, εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό για τους φορείς αξιολόγησης που έχουν προταθεί, ενώ προτείνουν εναλλακτικά εσωτερικές μορφές αξιολόγησης εντός της σχολικής μονάδας από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Επισημαίνουν ότι η παρουσία τρίτου προσώπου ως παρατηρητή του μαθήματος αλλάζει τη δυναμική της τάξης, ενώ θεωρούν ότι η αξιολόγηση, όπως αυτή προωθείται κεντρικά, περιορίζει την παιδαγωγική τους ελευθερία, δημιουργεί άγχος και φόβο στους εκπαιδευτικούς λόγω των συνεπειών από τη μη συμμόρφωσή τους και δεν λαμβάνει υπόψη την πολυπαραγοντική φύση της εκπαίδευσης. Τέλος, τονίζουν τη σημασία της συλλογικής και συνδικαλιστικής δράσης στην αντίσταση απέναντι στην αξιολόγηση.