Οι επιπτώσεις της πανδημίας Covid-19 στις επιδόσεις του Ελληνικού Τουρισμού και διερεύνηση ανάγκης εφαρμογής νέου τουριστικού μοντέλου

Abstract

Ο Τουρισμός, μία «οριζόντια» οικονομική δραστηριότητα, προσδιορίζεται και οριοθετείται ανάλογα με τη ζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών, με επίδραση σε πολλούς κλάδους της οικονομίας, όπως οι μεταφορές η εστίαση, η διαμονή, η διασκέδαση, κ.α., αφορά δε πολλά και διαφορετικά μέρη του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού της χώρας. Τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, ο Τουρισμός, τομέας με ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον, αποτέλεσε ισχυρό ανάχωμα για την ύφεση και την ανεργία, οδηγώντας τη χώρα σε ιδιαίτερα θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ωστόσο, ο ελληνικός τουρισμός παρουσιάζει μία έντονη εποχικότητα, με τη μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή προϊοντική αγορά, όπως είναι οι διακοπές του τρίπτυχου «ήλιος, θάλασσα, άμμος», να αποτελούν το κύριο τουριστικό προϊόν της χώρας. Πολλές κρίσεις, άλλοτε μικρές, άλλοτε μεγάλες, επηρέασαν βραχυπρόθεσμα την ιστορία του Ελληνικού Τουρισμού, ουδέποτε όμως ανακόπηκε η διαρκής πορεία ανάπτυξης του. Εντούτοις, στην παρούσα φάση, ο παγκόσμιος και κατά συνέπεια και ο ελληνικός τουρισμός βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία πρωτοφανή υγειονομική κρίση, τον ιό SARS-CoV-2 (“Severe Acute Respiratory Syndrome-Coronovirus 2”), μία νέα, πρωτόγνωρη συνθήκη απόλυτης αβεβαιότητας, που προκάλεσε ήδη πολλές ανθρώπινες απώλειες, καθήλωσε ανθρώπους, έκλεισε σύνορα με ένα παγκόσμιο και αδιανόητο lockdown και συνεχίζει να προκαλεί ακόμα έντονα αισθήματα ανασφάλειας για το τι μέλλει γενέσθαι, δεδομένης της δυναμικότητας του φαινομένου. Ωστόσο, ο πιο άμεσα βαλλόμενος από την πανδημία κλάδος είχε ήδη προβληματιστεί για τη βιωσιμότητα του παρόντος τουριστικού μοντέλου και οι νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν, υπαγορεύουν την άμεση απομάκρυνση από το παραδοσιακό και αμφισβητούμενο πλέον τρόπο τουριστικής ανάπτυξης, με την πανδημία να αποτελεί μείζονα πρόκληση, αλλά και ευκαιρία αναθεώρησης και αναβάθμισης της ελληνικής τουριστικής πολιτικής, που οφείλει να αφουγκραστεί την ισχυροποίηση των τάσεων για αειφορία και ψηφιακό μετασχηματισμό. Στόχος της παρούσας μελέτης και μέσω πρωτογενούς και δευτερογενούς έρευνας, θα είναι η ανάδειξη της δυναμικής του τουριστικού φαινομένου στη χώρα στην προ Covid-19 εποχή και η συμβολή του στην ελληνική οικονομία, καθώς και ο σημαντικός αντίκτυπος της πανδημίας στην εγχώρια τουριστική βιομηχανία, ενώ θα επιχειρηθεί να ερευνηθεί πόσο και πώς θα είναι εφικτή η βιώσιμη ανάκαμψη του ελληνικού τουρισμού. Τέλος, η ερευνήτρια με συνεισφορά προτάσεων, ευελπιστεί να συνδράμει στην εφαρμογή ενός ανθεκτικού και βιώσιμου τουριστικού οικοσυστήματος στη χώρα.