Η Συμβολή των ΚΔΑΠ ΑμεΑ στη βελτίωση της Ποιότητας Ζωής ατόμων στο φάσμα του Αυτισμού

Abstract

H αύξηση του ποσοστού παιδιών με αυτισμό τα τελευταία χρόνια, αποτελεί έναν από τους κύριους λόγους επαναπροσδιορισμού και αναδιοργάνωσης των στόχων και των πρακτικών εφαρμογών, τόσο για τους εκπαιδευτικούς ειδικής και γενικής αγωγής, όσο και για τους φορείς κοινωνικής μέριμνας. Ο ελληνικός χώρος, χρήζει άμεσης εφαρμογής μιας κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής, ώστε τα άτομα με αυτισμό να λαμβάνουν εκπαίδευση, η οποία θα βελτιώσει μελλοντικά το επίπεδο και την ποιότητα ζωής τους, θα ενισχύσει την κοινωνική τους ανάπτυξη και θα προωθήσει άμεσα την κοινωνική τους ενσωμάτωση. Τα άτομα με αυτισμό, έχουν άμεση ανάγκη από ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο το οποίο δεν θα περιορίζεται στις παροχές του γενικού και του ειδικού σχολείου, αλλά θα στηρίζεται ταυτόχρονα από ένα παράλληλο πρόγραμμα εκπαίδευσης χαρακτηριζόμενο από ψυχαγωγικές και ψυχοκινητικές δραστηριότητες, οι οποίες θα συντελούν στην κοινωνική αλληλεπίδραση των παιδιών αυτών, με άτομα που δεν χαρακτηρίζονται από κάποιο σύνδρομο διαταραχής ή από κάποιας μορφής αναπηρία και στην αυτονομία τους αναφορικά προς την κοινωνική συμμετοχή και τη λήψη αποφάσεων. Τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, αποτελούν ένα αναδυόμενο κοινωνικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο αίρει την αντίληψη του κοινωνικού αποκλεισμού και στηρίζει την ιδεολογία της ίσης κοινωνικής δραστηριοποίησης και βελτίωσης των διαπροσωπικών σχέσεων.