Διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης για τη συνεκπαίδευση κατά την περίοδο της τηλεκπαίδευσης λόγω της πανδημίας του Covid-19

Abstract

Η πανδημία του Covid-19 αναδιαμόρφωσε βίαια τις κοινωνίες στην Ελλάδα και τον κόσμο σε όλα τα επίπεδα. Στον χώρο της εκπαίδευσης, το εκπαιδευτικό σύστημα, οι παιδαγωγοί, οι μαθητές όλων των βαθμίδων και οι γονείς κλήθηκαν ξαφνικά να διαχειριστούν μια εντελώς νέα συνθήκη, αυτή της εκπαίδευσης εξ αποστάσεως. Η δύσκολη αυτή συνθήκη αποδείχθηκε σε πολλές περιπτώσεις ότι δημιούργησε ανυπέρβλητα εμπόδια για τα παιδιά με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες καθιστώντας αμφίβολη την ποιότητα της συνεκπαίδευσης ιδιαίτερα στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Βασικός σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάδειξη των απόψεων και των προβληματισμών των νηπιαγωγών γενικής εκπαίδευσης για την εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στον καιρό της πανδημίας Covid-19 καθώς και η διερεύνηση των δυνατοτήτων που είχαν οι μαθητές με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες για ισότιμη πρόσβαση και κοινωνικά δίκαιη συμπεριληπτική εκπαίδευση. Για τη διερεύνηση των παραπάνω, πραγματοποιήθηκε η παρούσα εμπειρική έρευνα η οποία διενεργήθηκε με την χρήση ημιδομημένων συνεντεύξεων σε εννέα νηπιαγωγούς, οι οποίοι κλήθηκαν να συμμετάσχουν στην έρευνα με την μέθοδο του δείγματος ευκολίας. Από την έρευνα προκύπτει ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση για τα άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, σε καμία περίπτωση δεν κατάφερε να εκπληρώσει τον σκοπό της για ισότιμη πρόσβαση στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η πανδημία φαίνεται να λειτούργησε ως μεγεθυντικός φακός για τα προβλήματα που ούτως ή άλλως εντοπίζονται στην συνεκπαίδευση στην Ελλάδα. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αποτέλεσε ένα κρίσιμο εμπόδιο για την παροχή της συνεκπαίδευσης με ποιοτικό τρόπο σε μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες κατά την προσχολική ηλικία.