Από τη ΔΑΣΕ στον ΟΑΣΕ Η ιστορία, η μετεξέλιξη και οι αποστολές του Οργανισμού στις ευρωπαϊκές κρίσεις: Βοσνία, Κόσσοβο, Ουκρανία

Abstract

Οι Διεθνείς Οργανισμοί διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και είναι αποτέλεσμα της αλληλεξάρτησης των κρατών και της ανάγκης τους για συνεργασία. Η πίστη στην ανθρώπινη πρόοδο και συνεργασία, ως βασικές παραδοχές της φιλελεύθερης πλουραλιστικής σκέψης, οδήγησαν στην θεσμοθέτηση ενός συνόλου διεθνών κανόνων και ρυθμίσεων με στοιχεία υπερεθνικά που συνεισφέρουν στην προώθηση της διεθνούς συνεργασίας. Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ίδρυση του ΟΗΕ (1945), ένα πλήθος Διεθνών Οργανισμών δημιουργήθηκε σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο, με σκοπό την επίλυση καίριων προβλημάτων του μεταπολεμικού κόσμου και τη διασφάλιση της ειρήνης. Ωστόσο, ο Ψυχρός Πόλεμος απέτρεψε τη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, σηματοδοτώντας τη διαίρεση του πλανήτη σε δύο ανταγωνιστικές ηγεμονικές διεθνείς κοινωνίες. Στη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στο ψυχροπολεμικό κόσμο συνέβαλε η Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ), ως πολυμερές φόρουμ διαλόγου ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να παρουσιάσει το ρόλο που διαδραμάτισε η ΔΑΣΕ στον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου και τη μετεξέλιξή της, στην μεταψυχροπολεμική εποχή, σε Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), καθώς και το ρόλο του Οργανισμού στις ευρωπαϊκές κρίσεις. Η μεθοδολογία ανάπτυξης της μελέτης βασίζεται σε πρωτογενείς πηγές, σε συγγράμματα δευτερογενούς βιβλιογραφίας και σε άρθρα από το διαδίκτυο και τον Τύπο.