Διερεύνηση της επίδρασης των μη γνωστικών παραγόντων στην αξιολογική κρίση και βαθμολόγηση των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς.

Abstract

Η αξιολόγηση των μαθητών τους αποτελεί συχνά μία άβολη και συνάμα περίπλοκη διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς. Η πληθώρα παραγόντων τόσο γνωστικής όσο και μη γνωστικής φύσης που επιδρούν κατά τη διαμόρφωσή της καθώς και το πρίσμα μέσα από το οποίο προσεγγίζει και ερμηνεύει την επιρροή αυτών ο εκάστοτε εκπαιδευτικός αποτέλεσε συχνά αντικείμενο μελέτης για την εκπαιδευτική έρευνα με σκοπό την διερεύνηση και αποτύπωση των απόψεων των εκπαιδευτικών πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα. Στο πλαίσιο αυτό σκοπός και της παρούσας εμπειρικής έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των Ελλήνων εκπαιδευτικών σχετικά με το πώς νοηματοδοτούν την έννοια της αξιολόγησης των μαθητών τους, ποιοι θεωρούν ότι είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες μη γνωστικής φύσης που επιδρούν στην διαμόρφωση της αξιολογικής τους κρίσης για τους μαθητές τους και σε ποιο βαθμό αντιλαμβάνονται την επίδραση τέτοιων παραγόντων στο αποτέλεσμα της αξιολόγησης τους γι’ αυτούς καθώς και το κατά πόσο αυτοί συσχετίζονται ή διαφοροποιούνται ανάλογα με τα διάφορα στοιχεία της «προσωπικής θεωρίας» των εκπαιδευτικών. Το δείγμα της αποτέλεσαν δέκα εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και συγκεκριμένα δάσκαλοι, οι οποίοι εργάζονται σε σχολεία των νομών Αιτωλοακαρνανίας και Κορινθίας το τρέχον έτος. Μέσα από την ποιοτική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι οι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται την έννοια της αξιολόγησης των μαθητών τους ως το μετρήσιμο αποτέλεσμα των επιδόσεων των μαθητών τους σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα και ως τον βαθμό επίτευξης των αρχικά καθορισμένων από τους εκπαιδευτικούς στόχων. Ωστόσο πέρα από τις επιδόσεις των μαθητών τους αντιλαμβάνονται την «σιωπηρή» επιρροή ποικίλων μη γνωστικών παραγόντων στην αξιολογική τους κρίση. Οι μη γνωστικοί αυτοί παράγοντες που επιδρούν σε σημαντικό βαθμό στην αξιολόγηση των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα προσωπικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του χαρακτήρα των μαθητών, συγκεκριμένες συμπεριφορές καθώς και με τις επιπτώσεις που απορρέουν από τις ίδιες τις αξιολογικές κρίσεις. Τέλος μέσα από τα εμπειρικά δεδομένα της έρευνας καταδεικνύεται σαφής σύνδεση μεταξύ των μη γνωστικών παραγόντων που αναφέρθηκαν προηγουμένως και της «προσωπικής θεωρίας» του εκάστοτε εκπαιδευτικού.