Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και η Ορθόδοξη Εκκλησία ως κοινωνικοί θεσμοί. Συγκλίσεις και αποκλίσεις

Abstract

Στα πλαίσια της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας εξετάζονται και αναλύονται μία σειρά από μορφές και δράσεις κοινωνικής πολιτικής που υλοποιούνται στη σύγχρονη Ελλάδα, το μεν από τους θεσμικούς φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού (Δήμους, Περιφέρειες/Περιφερειακές Ενότητες), το δε από τους θεσμικούς φορείς της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος (Ιερές Μητροπόλεις, Ενορίες), τόσο αυτοτελώς, όσο και σε συνεργασία, αλληλοβοήθεια, σύμπραξη και κοινό συντονισμό μεταξύ τους, χωρίς, βεβαίως, να απομειώνονται οι ευθύνες του κεντρικού κράτους πρόνοιας. Οι δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης που οργανώθηκαν και υλοποιήθηκαν από τους προαναφερόμενους θεσμικούς φορείς σε υποεθνικό επίπεδο, κατά τα τελευταία δεκατρία (13) έτη της βαθιάς δημοσιονομικής κρίσης από την οποία ταλανίζεται η χώρα μας, αποτέλεσαν καθοριστικούς παράγοντες διατήρησης της κοινωνικής συνοχής και στήριξης των κεντρικών πολιτικών κοινωνικής προστασίας. Σε ό,τι αφορά στο θεωρητικό σκέλος της προκείμενης μελέτης, αφενός σκιαγραφούνται η ιστορία, τα βασικά χαρακτηριστικά και οι σύγχρονες δομές, δράσεις και προγράμματα κοινωνικής πολιτικής που πραγματοποιούνται με μέριμνα των θεσμικών φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αφετέρου ιχνηλατούνται η ιστορική και σύγχρονη συγκρότηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος και αποτυπώνονται οι δομές, οι δράσεις και οι πολιτικές κοινωνικής αλληλεγγύης και πρόνοιας που εκπορεύονται από τους θεσμικούς φορείς της τελευταίας. Στο ερευνητικό κομμάτι της εργασίας καταβάλλεται προσπάθεια συγκριτικής θεώρησης της δραστηριοποίησης και αλληλεπίδρασης των θεσμικών φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο χώρο της κοινωνικής φροντίδας στην Ελλάδα. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη συναγωγή ορισμένων συμπερασματικών παρατηρήσεων και επιλογικών διαπιστώσεων. Το θεωρητικό μέρος της εργασίας καταρτίσθηκε με τη μεθοδολογία της βιβλιογραφικής επισκόπησης και έρευνας και την προσφυγή σε πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές, ενώ στο ερευνητικό σκέλος χρησιμοποιήθηκε ως μεθοδολογικό εργαλείο συλλογής δεδομένων ένα ανώνυμο ερωτηματολόγιο, αποτελούμενο από δεκαέξι (16) ερωτήσεις κλειστού τύπου. Η μελέτη στόχευσε στην απάντηση του κύριου ερευνητικού ερωτήματος: ποίου βαθμού και είδους αλληλεπίδραση υφίσταται σήμερα και ποιες σχέσεις θεωρούν οι πολίτες ότι πρέπει να υπάρχουν μεταξύ των θεσμικών φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ελλάδα, κατά την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, τόσο μεταξύ τους, όσο και μεταξύ αυτών και του κεντρικού κράτους; Τελικώς, τόσο από τη θεωρητική, βιβλιογραφική επισκόπηση, όσο και από τη συντριπτική πλειονοψηφία των απαντήσεων των συμμετεχόντων στην έρευνα πολιτών, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι σχέσεις του κεντρικού κράτους με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Ορθόδοξη Εκκλησία στα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής/υποστήριξης στη χώρα μας, είναι και πρέπει να είναι σχέσεις συνεργασίας, συμπληρωματικότητας και αλληλοβοήθειας, με κύριο άξονα και συντονιστή το κεντρικό κράτος.