Ο ρόλος της Δραματικής Τέχνης στην εκπαίδευση, ως παιδαγωγική μέθοδος ενίσχυσης της κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Μία έρευνα δράσης σε Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο της Πάτρας.

Abstract

Η εργασία που παρουσιάζεται, αποτελεί έρευνα, σχετικά με το ρόλο της Δραματικής Τέχνης ως παιδαγωγική μέθοδος ενίσχυσης της κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών προσχολικής ηλικίας, η οποία έλαβε χώρα σε Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο της Πάτρας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, η Δραματική Τέχνη έχει τη δύναμη να πλάθει, να οξύνει και να αναπτύσσει όλες τις πλευρές της προσωπικότητας ενός ατόμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι αποτελεί ισχυρό εργαλείο στα χέρια των εκπαιδευτικών. Το κουκλοθέατρο, ο αυτοσχεδιασμός και το θεατρικό παιχνίδι είναι τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση, αλλά έχουν τις ρίζες τους στη Δραματική Τέχνη και ενεργούν δραστικά στην κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Ο άνθρωπος εκ φύσεως, έχει την τάσσει να ενεργεί σε ομάδες, να κοινωνικοποιείται και να μαθαίνει μέσα σε αυτές. Η κοινωνικότητα των ατόμων εξελίσσεται διαρκώς και οι κοινωνικές δεξιότητες που κατακτούνται δρουν καθοριστικά στην κοινωνικοποίηση τους. Βασικός φορέας κοινωνικοποίησης είναι το σχολικό περιβάλλον, καθώς φέρει μεγάλη ευθύνη προκειμένου να ενταχθούν και να κοινωνικοποιηθούν ομαλά όλα τα παιδιά. Η διαχείριση, η αναγνώριση και η κατανόηση των δικών μας συναισθημάτων, αλλά και των άλλων έχουν μεγάλη σημασία στην εξέλιξη και τη συνύπαρξη μας με τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Στην εκπαίδευση, αυτή η ικανότητα είναι αναγκαία για όλους όσους συμμετέχουν στη σχολική κοινότητα. Οι κοινωνικοσυναισθηματικές δεξιότητες των παιδιών, κατακτιόνται, αναπτύσσονται, εξελίσσονται και εμπλουτίζονται με την καθοριστική συμβολή της δραματικής τέχνης. Τα στάδια της εξελικτικής πορείας των παιδιών καθορίζονται σε σημαντικό βαθμό από την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στο στάδιο αυτό της προσχολικής ηλικίας, γίνεται το πρώτο «άνοιγμα» στον κόσμο και η εκπαίδευση έχει την υποχρέωση να αφουγκράζεται την διαρκή ανάγκη του παιδιού για παιχνίδι και μέσω αυτού να το προσεγγίζει. Η ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι είναι ζωτικής σημασίας και στο πρώτο στάδιο της προσχολικής ηλικίας, η εκπαίδευση πρέπει να την ενστερνίζεται. Η παρούσα έρευνα πραγματοποιείται σε μαθητές νηπιαγωγείου με στόχο να αναδειχθεί ο ρόλος της δραματικής τέχνης ως παιδαγωγική μέθοδος στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Υλοποιήθηκαν δώδεκα παρεμβάσεις διάρκειας 60 λεπτών η κάθε μία, με εβδομαδιαία συχνότητα, σε τμήμα 20 μαθητών. Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει η σημαντικότητα του ρόλου της δραματικής τέχνης ως παιδαγωγική μέθοδος στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των νηπίων, καθώς και αξιοσημείωτες παρατηρήσεις για τους εκπαιδευτικούς και τους μικρούς μαθητές.