Ευέλικτες μορφές εργασίας εν μέσω υγειονομικής κρίσης- πανδημία covid 19 στον τομέα της υγείας

Abstract

Η παγκόσμια υγειονομική κρίση SARS-COVID 19 έχει οδηγήσει σε ριζικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης και διάδρασης της κοινωνίας και της οικονομίας. Η έλευση της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 σηματοδότησε αναγκαστικές και ραγδαίες εξελίξεις στο εργασιακό τοπίο, προκειμένου να προστατευθεί η δημόσια υγεία από τη μία και να διατηρηθεί κατά την κρίσιμη αυτή φάση η οικονομική δραστηριότητα από την άλλη. Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ενδελεχής διερεύνηση της εφαρμογής των ευέλικτων μορφών απασχόλησης εν μέσω πανδημίας SARS COVID19 τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα και κυρίως στον τομέα της υγείας. Η πρωτοφανής κρίση της πανδημίας του COVID-19 έχει θέσει μια τεράστια πρόκληση για τους οργανισμούς υγειονομικής περίθαλψης να βρουν στρατηγικές για να αντιμετωπίσουν την επιβίωσή τους. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να εξετάσει μέσω της βιβλιογραφικής προσέγγισης τις έννοιες της εργασιακής ικανοποίησης, της απόδοσης των εργαζομένων, της ευελιξίας και των ευέλικτων μορφών εργασίας και την εφαρμογή τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και τις επιπτώσεις στην υγεία των εργαζομένων. Μετά τη μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας τέθηκαν συγκεκριμένες ερευνητικές υποθέσεις, με βασικό ερευνητικό ερώτημα, την εφαρμογή της εξ’ αποστάσεως εργασίας/τηλεργασίας στον τομέα της υγείας, δημόσιο και ιδιωτικό. Για τη διερεύνηση των ερευνητικών στόχων έγινε χρήση πρωτογενούς ποσοτικής έρευνας και ειδικότερα διανομή κατάλληλα διαμορφωμένου ερωτηματολογίου στους εργαζόμενους διαφόρων φορέων. Σε συνέχεια των αποτελεσμάτων της ποσοτικής έρευνας, απαντήθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα, που τέθηκαν στην αρχή όπου αποτυπώνουν το βαθμό εφαρμογής της εξ’ αποστάσεως εργασίας/τηλεργασίας στον τομέα της υγείας, την αποδοχή της, τα οφέλη και τα μειονεκτήματα από την εφαρμογή της όπως επίσης και την εφαρμογή ενός ιδανικού μοντέλου εργασίας όπως το υβριδικό.