Το Εκπαιδευτικό Δράμα ως μέσο ενίσχυσης της Αυτοαντίληψης στην Προσχολική Ηλικία.

Abstract

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει την επίδραση που έχει το Εκπαιδευτικό Δράμα στην αυτοαντίληψη των νηπίων. Για τις ανάγκες της έρευνας σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ένα εργαστηριακό πρόγραμμα Εκπαιδευτικού Δράματος, δώδεκα εβδομαδιαίων παρεμβάσεων, διάρκειας 90 (ενενήντα) λεπτών. Το δείγμα αποτέλεσαν 30 (τριάντα) νήπια και προνήπια, 15 (δεκαπέντε) εκ των οποίων παρακολούθησαν το πρόγραμμα στα πλαίσια της τυπικής τους εκπαίδευσης, σε ιδιωτικό σχολείο των βορείων προαστίων της Αθήνας. Τα δεδομένα της έρευνας συλλέχθηκαν με τη χρήση ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς, που συμπληρώθηκαν από τα παιδιά στην αρχή και το τέλος της διαδικασίας των παρεμβάσεων. Αξιοποιήθηκαν, επιπλέον, δεδομένα από την παρατήρηση της ερευνήτριας και το «αναστοχαστικό ημερολόγιο» των παρεμβάσεων. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν πως η διαδικασία των παρεμβάσεων σχετίζεται με την οικοδόμηση μιας θετικής αυτοαντίληψης για τα νηπια που έλαβαν την παρέμβαση. Η αυτοαντίληψη ενισχύθηκε τόσο το σύνολό της, όσο και τις επιμέρους πτυχές που τη συνθέτουν: τη σχέση με τους συνομήλικους, τη σωματική ικανότητα, τη σχέση με τη μητέρα και την αυτοεκτίμηση. Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκαν αλλαγές όσον αφορά την προσωπική ανάπτυξη των νηπίων που έλαβαν την παρέμβαση σε πνευματικό, συναισθηματικό, κοινωνικό και αισθητικό επίπεδο, αφού ενισχύθηκε η γνωριμία με τον εαυτό, η συνειδητοποίηση της μοναδικότητας του εαυτού μέσα από εξωτερικά και εσωτερικά χαρακτηριστικά, η συναισθηματική συνειδητότητα και η προσωπική έκφραση, η αποδοχή και η σχέση με τους άλλους, η συνεργασία, η ομαδικότητα, η φαντασία και η δημιουργικότητα.