Η αφήγηση και η δραματοποίηση παραμυθιών ως μέσο καλλιέργειας της ενσυναίσθησης σε μαθητές Δ' Δημοτικού

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει αν η αφήγηση με δραματοποίηση παραμυθιού μπορεί να ενισχύσει την ενσυναίσθηση μαθητών της Δ΄ Δημοτικού. Πρόκειται για μία έρευνα δράσης που διεξήχθη κατά το σχολικό έτος 2022-2023, στο 5ο Δημοτικό σχολείο Μεγάρων, όπου εφαρμόστηκαν 12 διδακτικές παρεμβάσεις με δραματοποιημένη αφήγηση παραμυθιού. Κατά τη διάρκεια αυτών των παρεμβάσεων οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε αυτοσχεδιασμούς, παιχνίδια και δραστηριότητες της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στο πλαίσιο της δραματοποιημένης αφήγησης παραμυθιών, με σκοπό την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Ακολουθήθηκε η μεικτή ερευνητική μέθοδος, με δείγμα ευκολίας που περιλάμβανε δυο (2) τμήματα της Δ΄ Δημοτικού. Ο συνολικός αριθμός συμμετεχόντων ανήλθε σε 36 μαθητές, 19 στην πειραματική ομάδα και 17 στην ομάδα ελέγχου. Ως προς την ποσοτική έρευνα πριν την έναρξη και μετά την ολοκλήρωση των δράσεων συμπληρώθηκε από τις δυο ομάδες το ερωτηματολόγιο μέτρησης της ενσυναίσθησης Index of Empathy for Children and Adolescents (IECA) της Bryant (1982). Για την ποιοτική έρευνα τηρήθηκε ημερολόγιο καταγραφής των δράσεων της πειραματικής ομάδας, με τη βοήθεια της συμμετοχικής παρατήρησης της ερευνήτριας και χρησιμοποιήθηκαν τα γραπτά τεκμήρια των μαθητών. Στην ποσοτική ανάλυση φάνηκε ότι τα παιδιά ανέπτυξαν τη γνωστική πλευρά της ενσυναίσθησης, ενώ μετρίασαν τη συναισθηματική, όπως αυτή θα εκδηλωνόταν μέσα από την έκφραση της θλίψης και το κλάμα. Σύμφωνα με την ποιοτική ανάλυση τα παιδιά ανέπτυξαν την γνωστική αλλά και τη συναισθηματική ενσυναίσθηση, με μια όμως πιο ενσυνείδητη διαχείριση της θλίψης και του κλάματος.

Λέξεις κλειδιά: Αφήγηση, Παραμύθι, Δραματοποίηση, Δραματική Τέχνη, Ενσυναίσθηση, Ποσοτική, Ποιοτική έρευνα.