Οικονομική κρίση και παροχή κοινωνικών υπηρεσιών στους Δήμους: Η περίπτωση του Δήμου Παύλου Μελά

Abstract

Η παρατεινόμενη δημοσιονομική κρίση και οι πολιτικές λιτότητας έχουν διαμορφώσει συνθήκες διευρυμένης φτώχειας σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Οι Δήμοι για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στον κοινωνικό ιστό, ανέπτυξαν νέες δομές και υπηρεσίες, με πολλαπλά οφέλη για τον πολίτη και τις εξατομικευμένες του ανάγκες. Πόσο ικανοποιητική όμως κρίνεται η ικανότητα τους στο να ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτές; Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του βαθμού ανταπόκρισης της κοινωνικής πολιτικής, που ασκείται στους Δήμους δυτικής Θεσσαλονίκης, στις πραγματικές ανάγκες των ωφελούμενων, με ιδιαίτερη αναφορά στην περίπτωση του δήμου Παύλου Μελά. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν τις συνέπειες της κρίσης στα νοικοκυριά της δυτικής Θεσσαλονίκης και αναδεικνύουν κοινωνικές ανάγκες, τις οποίες οι τοπικές διοικήσεις θα πρέπει άμεσα να διαχειρισθούν. Επίσης, εμφανίζεται σε υψηλό ποσοστό η ικανοποίηση των πολιτών για την κάλυψη των εξατομικευμένων αναγκών τους. Παράλληλα, αναφαίνεται η πλημμελής εφαρμογή μεθοδολογικών εργαλείων στρατηγικής διοίκησης, με αποτέλεσμα την παρουσία προβλημάτων σε λειτουργίες προγραμματισμού, οργάνωσης και διοικητικής στρατηγικής. Γενικότερα αναδεικνύεται η αναγκαιότητα νέων προσεγγίσεων στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής, με συμπερίληψη καινοτόμων στοιχείων στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της, με στοιχεία κοινωνικού διαλόγου, συμμετοχικού προγραμματισμού, συμπρακτικής λογικής, παρακολούθησης και αξιολόγησης, ώστε να παρέχονται κοινωνικές υπηρεσίες με αποδοτικό και αποτελεσματικό τρόπο.