Οι μεταρρυθμίσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση την περίοδο 2000 – 2011

Abstract

Το σημερινό σχολείο θα πρέπει να διαδραματίζει πολλαπλούς ρόλους, από την μία θα πρέπει να παρέχει στους μαθητές γενικές γνώσεις οι οποίες είναι βασικές προκειμένου αυτοί να μπορούν αύριο να σταθούν στην κοινωνία ως πολίτες. Επίσης όμως το σχολείο θα πρέπει να παρέχει στους μαθητές όλα εκείνα τα εφόδια και τις δεξιότητες ώστε να τους προετοιμάζει για τον επαγγελματικό βίο και με λίγα λόγια να αποτελεί μια επαγγελματική κοινότητα μάθησης. Ειδικότερα, στόχος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι αφενός να παρέχει θεωρητικές – ακαδημαϊκές γνώσεις στους φοιτητές προκειμένου να προετοιμάζει τους αυριανούς επιστήμονες. Αφετέρου στόχος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί επίσης η παροχή πρακτικών γνώσεων στους φοιτητές προκειμένου να τους προετοιμάζει για την αγορά εργασίας. Αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η μελέτη των σημαντικότερων προσπαθειών για εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από το 2000 έως και το 2011. Όπως θα δούμε και στο κύριο μέρος της εργασίας μέσα στα χρόνια αυτά έγιναν φιλόδοξες προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση τόσο της δευτεροβάθμιας όσο και κυρίως της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι προσπάθειες για βελτιστοποίηση της ποιότητας της εκπαίδευσης στην χώρα μας ωστόσο προσέκρουαν σχεδόν πάντα στις κοινωνικές αντιδράσεις μερίδας μαθητών, φοιτητών και καθηγητών οι οποίες αυτές μειοψηφίες ήταν αντίθετες στην πρόοδο και στην αλλαγή των δεδομένων. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί πως κάθε προσπάθεια για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ακόμη και αν δεν εφαρμόστηκε πλήρως προκάλεσε μια κοινωνική ενσυναίσθηση και ετοίμασε το έδαφος για το επόμενο νομοσχέδιο, για την επόμενη προσπάθεια. Έτσι λοιπόν σήμερα το 2021 φτάσαμε στο σημείο να ψηφιστεί επί του συνόλου με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο νόμος 4777 / 2021 για την ανώτατη παιδεία, ο οποίος αποτελεί ουσιαστικά τη συνέχεια των νόμων των υπουργών Γιαννάκου και Διαμαντοπούλου.