Σκεπτόμενοι Αλγόριθμοι και Σκεπτόμενοι Άνθρωποι: Τεχνητή Νοημοσύνη και Ανθρώπινη Διαχείριση

Abstract

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) εξελίσσεται με υψηλό ρυθμό. Θα αναμορφώσει τις ζωές μας, τη δουλειά μας, τα πρότυπα μάθησης και αλληλεπίδρασης. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι σε θέση να πραγματοποιήσει τεράστια οφέλη για την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία για τις κοινωνίες και τον πλανήτη μας, λύνοντας ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών, υγειονομικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων. Ταυτόχρονα, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιφέρει πολλούς πιθανούς κινδύνους που σχετίζονται με τις διακρίσεις και την εισβολή, καθώς και ατομικές και συλλογικές κοινωνικές βλάβες και την απώλεια της ελευθερίας και της αυτονομίας, μεταξύ άλλων. Ωστόσο, η ικανότητα της AI να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της, εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα επιλέξουμε να εκμεταλλευτούμε αυτήν την ευκαιρία και να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις αυτής της τεχνολογικής επανάστασης σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε για να εξηγήσει όλες αυτές τις παραμέτρους και συγκεκριμένα στο 1ο Κεφάλαιο δίνεται ο ορισμός της ΤΝ ενώ στο 2ο παρουσιάζονται ορισμένα ορόσημα της ιστορίας της τεχνητής νοημοσύνης που καθορίζουν το ταξίδι της από την ωρίμανση μέχρι και την σημερινή ανάπτυξή της. Εν συνεχεία, στο 3ο Κεφάλαιο γίνεται κατανοητό ότι δεν υπάρχει προσέγγιση για τον προσδιορισμό της ιδιοκτησίας των πνευματικών δικαιωμάτων ενώ στο 4ο αποδεικνύεται ότι δεν επαρκούν οι κανόνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως κωδικοποιούνται επί του παρόντος σε διεθνή, περιφερειακά και εθνικά νομικά πλαίσια με αποτέλεσμα να αποτελεί απειλή για το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και μια σειρά από εγγενώς συνδεδεμένες ελευθερίες του πολίτη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της ελευθερία του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι και της έκφρασης. Για τον λόγο αυτό έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες για την αξιολόγηση του συνολικού περιεχομένου των κατευθυντήριων γραμμών ως τρόπο προσδιορισμού και σύγκλισης προς ένα σύνολο ηθικών αρχών ή την εμφάνιση «ενός “κανονιστικού πυρήνα” μιας βασισμένης σε αρχές προσέγγισης για την ηθική και τη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης. Στο 5ο και 6ο Κεφάλαιο γίνεται ανάλυση της εθνικής μας στρατηγικής για την τεχνητή νοημοσύνη, καθορίζοντας μια ολιστική προσέγγιση για την ανάπτυξη και εφαρμογή της AI στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων προτεραιοτήτων και δράσεων, πολιτικής δεδομένων και δεοντολογικών κανόνων μέσω του Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025. Παρόλα αυτά βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των μελών της Ε.Ε. – 27 βάσει των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια για την Ψηφιακή Ωριμότητα της Ελλάδα στις εφτά (7) βασικές διαστάσεις παρόλο που στην εποχή του Covid-19 επιτάχυνε σημαντικά τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ανάπτυξη μεγάλων δεδομένων, οδηγώντας σε βελτιστοποίηση της ψηφιακής διακυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης. Στο 7ο Κεφάλαιο αναλύεται ο παγκόσμιος ανταγωνισμός και τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσουν οι παγκόσμιοι ηγέτες όπως οι ΗΠΑ η Κίνα και η Ρωσία με την Ευρώπη να είναι πιο ισότιμη – εξισωτική. Τέλος, στο 8ο Κεφάλαιο εξηγείτε το γεγονός ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προκαλέσει βλάβη είτε μέσω εσκεμμένης κακής χρήσης είτε τυχαίων αστοχιών του συστήματος.