Ο νόμος και η φύση στο έργο των Ηροδότου και Θουκυδίδη

Abstract

Η παρούσα εργασία μελετά το έργο των Ηρόδοτου και Θουκυδίδη μέσα από το πρίσμα των εννοιών της φύσης και του νόμου. Η φύσιςκαι ο νόμος ως δομικές έννοιες της αρχαίας ελληνικής σκέψης είναι εμφανείς σε όλο το εύρος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, από τους προσωκρατικούς φιλόσοφους μέχρι και τον Αριστοτέλη, είτε μεμονωμένα είτε ως αντιθετικό ιδεολογικό σχήμα, όπως εισήχθη στη φιλοσοφική και πολιτική σκέψη από τους σοφιστές στο δεύτερο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα. Στο πρώτο μέρος της εργασίας θα αναφερθούν οι διαφορετικές σημασίες των δύο όρων, όπως αποτυπώνονται στη φιλοσοφική σκέψη και στη δραματική ποίηση, έπειτα από μελέτη των πρωτογενών πηγών, αλλά και των φιλολογικών μελετών που τις αναλύουν, σε μια προσπάθεια αποσαφήνισης και αποτύπωσης των διαφορετικών νοηματοδοτήσεων, σε σχέση με τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Στο δεύτερο μέρος, οι έννοιες θα αναζητηθούν στο Ηροδότειο και Θουκυδίδειο έργο με κριτική ανάλυση επιλεγμένων αποσπασμάτων.