Boosting organizational decision making through structured super-forecasting

Abstract

Η επιτυχία του Good Judgment Project στην αναγνώριση και αξιοποίηση των ‘superforecasters’ οδηγεί φυσικά στο ερώτημα πώς μπορεί κανείς να εφαρμόσει αυτή την προσέγγιση σε μικρότερη κλίμακα με περιορισμένους πόρους και λιγότερους συμμετέχοντες. Τα μικρά επιχειρησιακά περιβάλλοντα και οι δομές λήψης αποφάσεων τύπου ΜΜΕ αποτελούν πρωταρχικά παραδείγματα όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια τροποποιημένη προσέγγιση του superforecasting. Σε αυτή την έρευνα επικεντρωνόμαστε σε μια ‘υβριδική προσέγγιση’ της δια κρίσεως πρόβλεψης για ειδικά γεγονότα όπου συνδυάζουμε την εκπαίδευση των μελλοντικών - δυνητικών ‘superforecasters’ με μια τροποποιημένη έκδοση των δομημένων αναλογιών. Ονομάζουμε την προκύπτουσα προσέγγιση δομημένο superforecasting και καταδεικνύουμε την αποτελεσματικότητά της σε δείγματα συμμετεχόντων από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Συγκεκριμένα, μέσω ενός πειραματικού σχεδιασμού που περιλαμβάνει μία εκπαιδευμένη ομάδα και μία ομάδα αναφοράς, εφαρμόζουμε την παραπάνω μεθοδολογία και συγκρίνουμε τις επιδόσεις. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιεί πέρα από τις τυποποιημένες έννοιες μέτρησης της κριτικής πρόβλεψης, τη μεθοδολογία της στοχαστικής δεσπόζουσας θέσης (SD) για την αξιολόγηση της απόδοσης των συμμετεχόντων - για πρώτη φορά εξ όσων γνωρίζουμε σε αυτό το σκέλος της βιβλιογραφίας. Η χρήση της ιδέας SD είναι σημαντική για δύο λόγους: πρώτον, επιτρέπει μια πλήρη / καλύτερη εικόνα της υπεραπόδοσης σε σύγκριση με τα πιο παραδοσιακά στατιστικά στοιχεία και δεύτερον, παρέχει οτπικές απεικονίσεις των διαφορετικών επιδόσεων για κάθε τρόπο διαμόρφωσης του δείγματός μας. Εϊναι ιδιαίτερα σημαντική η διαπίστωσή μας ότι οι συμμετέχοντες οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί στις δομημένες αναλογίες ξεπερνούν το δείγμα ελέγχου σχεδόν σε όλες τις τεθείσες ερωτήσεις, ενώ παράλληλα, μέσω της παρούσας πειραματικής διαδικασίας, επιτυγχάνεται η έγκαιρη αναγνώριση (κατόπιν 6 ερωτήσεων) των συστηματικά αποτελεσματικών ‘forecasters’. Τα οφέλη από την παραπάνω προσέγγιση διαφαίνονται ως ιδιαίτερα σημαντικά και ως εκ τούτου κρίνεται σκόπιμη η επέκταση της παρούσας έρευνας και σε διαφορετικά δείγματα.