Η διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής στους πάσχοντες από διαβήτη. Η περίπτωση ιδιωτικού ιατρείου στο νομό Κορινθίας.

Abstract

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της πολυφαρμακίας και της τήρησης της θεραπευτικής αγωγής στους πάσχοντες από διαβήτη, που επισκέπτονται ένα ιδιωτικό ιατρείο στο Νόμο Κορινθίας. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο μοναδικό ιδιωτικό διαβητολογικό ιατρείο που εδρεύει στο Νομό Κορινθίας. Για τη διεξαγωγή της μελέτης χρησιμοποιήθηκε ένα σύνθετο δομημένο ερωτηματολόγιο που βασίστηκε στην διεθνή βιβλιογραφία. Η συλλογή των ερωτηματολογίων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της προσωπικής συνέντευξης. Το τελικό δείγμα ήταν 112 διαβητικοί ασθενείς. Η διεξαγωγή διήρκησε από 1η Μάρτιου έως και 31 Μαΐου 2016. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με παραμετρικά τεστ, η ανάλυση συσχέτισης βασίστηκε στον συντελεστή Pearson's correlation coefficient και επίσης διεξήχθησαν πολλαπλά μοντέλα παλινδρόμησης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Η πλειοψηφία των διαβητικών ασθενών της έρευνας έπασχαν από διαβήτη τύπου 2 αλλά και πληθώρα συννοσηροτήτων. Το 20,5% των ασθενών λάμβανε άνω των 5 φαρμάκων με άμεσο αποτέλεσμα την πολυφαρμακία. Το 45,6% απάντησε ότι πολύ/πάρα πολύ τα φάρμακα βελτιώνουν την υγεία του. Η πλειοψηφία του δείγματος δήλωσε ότι έχει οικογενειακό ιατρό, ο οποίος επικοινωνεί με τους άλλους ιατρούς που παρακολουθούν τα προβλήματα υγείας του και γνωρίζει τα υπόλοιπα φάρμακα που λαμβάνει ο ασθενής. Το 98,2% των ασθενών απάντησε ότι δεν είχε ανεπιθύμητες ενέργειες. Σημαντικό είναι ότι το 96,4% τηρεί την θεραπεία σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού. Μόνο το 45,5% των ασθενών απάντησε ότι η υγεία του είναι καλή – πολύ καλή. Τέλος, τα μοντέλα παλινδρόμησης απέδειξαν ότι η πολυφαρμακία επηρεάζεται σημαντικά από την τήρηση της θεραπευτικής αγωγής, την ύπαρξη συντονισμένης και ολοκληρωμένης φροντίδας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η πολυπλοκότητα της διαχείρισης του διαβήτη απαιτεί συστηματική φροντίδα από τους παρόχους υγείας. Είναι επιτακτική ανάγκη για μια νέα προσέγγιση στη φροντίδα των διαβητικών ηλικιωμένων, με σκοπό την απλοποίηση της φαρμακευτικής αγωγής, την εκπαίδευση των ασθενών προκειμένου να τηρούν την θεραπευτική τους αγωγή και τελικά τη μείωση της πολυφαρμακίας. Έτσι θα βελτιωθεί το επίπεδο υγείας των ασθενών, αλλά και η ποιότητα ζωής αυτών.