Όψεις του ονείρου στην ποίηση του Άγγελου Σικελιανού

Abstract

Αντικείμενο της μεταπτυχιακής διπλωματικής μελέτης είναι οι όψεις του ονείρου έτσι όπως αυτό αναδεικνύεται στην ποίηση του Άγγελου Σικελιανού. Συγκεκριμένα, θα αξιοποιήσουμε την θεωρία του θεμελιωτή της ψυχανάλυσης Sigmund Freud, ο οποίος υποστήριζε ότι τα όνειρα αποτελούν τον χώρο στον οποίο εκπληρώνονται οι απωθημένες στο ασυνείδητο ιδέες του λογοτέχνη. Μια τέτοια ιδέα θα μπορούσε να αποτελεί για τον Σικελιανό η περίφημη «Δελφική Ιδέα», δηλαδή η αναβίωση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος στον σύγχρονο κόσμο. Πράγματι, το όνειρο στην ποίησή του συνδέεται αρκετές φορές με την αγάπη του και τη νοσταλγία του για την αρχαία Ελλάδα, όπως στα έργα «Πνευματικό Εμβατήριο», «Ύμνος στην Ελένη» και «Ιερά Οδός». Παράλληλα, η έννοια του ονείρου αναδεικνύεται μέσα από εικόνες–σύμβολα, τα οποία προέρχονται από την αρχαία ελληνική παράδοση, όπως η μορφή του θεού Απόλλωνα στο ποίημα «Γιάννης Κητς» και η «Αναδυομένη» Αφροδίτη.