Η νόσος της παχυσαρκίας στα ΑμεΑ που φοιτούν στα Ειδικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (Ε.Ε.Π.) στις σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής

Abstract

Εισαγωγή: Η παχυσαρκία αποτελεί νόσο που προκαλεί σοβαρή ανησυχία παγκοσμίως. Ταυτοχρόνως, ο επιπολασμός της παιδικής παχυσαρκίας αυξάνεται και πλήττει τα παιδιά σχολικής ηλικίας συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών με αναπηρία.

Σκοπός: Η εργασία επιχειρεί να εκτιμήσει κατά πόσο τα ΑμεΑ που φοιτούν στα Ειδικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και στα Γενικά σχολεία που φοιτούν μαθητές με αναπηρία, στους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας, εμφανίζουν παχυσαρκία.

Υλικό και Μέθοδος: Η παρούσα ποσοτική συγχρονική έρευνα εξέτασε, μέσω ερωτηματολογίου, σε μία αλληλουχία ερωτήσεων, τις γνώσεις των εκπαιδευτικών και του ΕΕΠ σχετικά με την εμφάνιση της παχυσαρκίας στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που φοιτούν μαθητές με αναπηρία.

Αποτελέσματα: Η μελέτη διερευνά τη σύνδεση μεταξύ εκπαιδευτικής βαθμίδας, γνωστικού αντικειμένου, φύλου και παιδικής παχυσαρκίας, με έμφαση στα παιδιά με αναπηρίες. Διαπιστώνεται ότι η εκπαιδευτική βαθμίδα επηρεάζει σημαντικά τη γνώση και τις στάσεις των εκπαιδευτικών και του ΕΕΠ, ιδίως όσον αφορά τη συχνότητα εμφάνισης παχυσαρκίας και τις διατροφικές συνήθειες των μαθητών. Το ΕΕΠ παρεμβαίνει συχνότερα προς τους γονείς για προώθηση υγιεινών επιλογών, ενώ καταγράφεται διαφοροποίηση της παχυσαρκίας ανά φύλο και επίδραση της επισιτιστικής ανασφάλειας. Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης κρίνεται ευεργετική για την υγεία μαθητών με ειδικές ανάγκες.

Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα καταγράφει την απουσία στατιστικώς σημαντικών διαφορών στις αντιλήψεις και πρακτικές των εκπαιδευτικών σχετικά με τη διατροφή, την άσκηση και τον εκφοβισμό των μαθητών, ανεξαρτήτως φύλου, γνωστικού αντικειμένου ή βαθμίδας εκπαίδευσης, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Σημαντική διαφοροποίηση εντοπίζεται μόνο στην παρέμβαση υπέρβαρων/παχύσαρκων μαθητών μέσω συστάσεων στους γονείς, με το Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό και τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας να παρεμβαίνουν συχνότερα. Οι συμμετέχοντες αναγνωρίζουν τον ρόλο των ειδικών σχολείων στην προώθηση υγιεινών συνηθειών μέσω εκπαιδευτικών και βιωματικών δράσεων.