Οι τροχιές ζωής των Μικρασιατών προσφύγων στην περιοχή του Αιγίου

Abstract

Η Μικρασιατική καταστροφή εκτός από μελανό κομμάτι της ιστορίας αποτελεί και σημείο αναφοράς για την δημιουργία του ελληνικού κράτους, σε πρώιμη μορφή, όπως το ξέρουμε σήμερα όσον αφορά την έκταση, την ομοιογένεια και την εθνοποίηση. Αρχικά, πραγματοποιείται μια ενδεικτική αποτύπωση των γεγονότων και των προσώπων που διαδραμάτισαν πρωταρχικό ρόλο στη διαδρομή μέχρι την καταστροφή και τον ξεριζωμό των προσφύγων. Έπειτα, αναλύονται τα δεδομένα της εποχής με έμφαση στις άσχημες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων, προβάλλοντας την συμβολή της ΕΑΠ και τη δυσκολία του έργου της. Εν συνεχεία, περιγράφονται οι προσφυγικές ροές των οποίων η κινητικότητα ήταν έντονη κατά την πρώτη περίοδο του ξεριζωμού προς την Πελοπόννησο, με κατεύθυνση ιδιαίτερα την μεγαλύτερη πόλη της, την Πάτρα, κυρίως λόγο του λιμανιού. Παρ’ όλο που στην πρωτεύουσα του νομού συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών παρατηρήθηκε στο Αίγιο. Η μικρή αυτή πόλη, αν και απροετοίμαστη, αγκάλιασε ένα τεράστιο, σε σχέση με τον πληθυσμό της, αριθμό προσφύγων. Τέλος, παρ’ όλο που χρειάστηκε να παρέλθει ένα σχετικά μεγάλο διάστημα για την στέγαση τους και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, η ενσωμάτωση τους ήταν αρκετά γρήγορη και σε μεγάλο βαθμό. Αυτό φαίνεται από την απορρόφηση τους στον εργασιακό τομέα αλλά και από την συμβολή τους στην ανάδειξη του πολιτισμού και του αθλητισμού της τοπικής κοινωνίας, όπως περιγράφονται στην εν λόγω εργασία.