Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης: μέρος ή λύση του προβλήματος; Η περίπτωση της Μόριας και η καταστροφή της

Abstract

Η ιστορία του προσφυγικού είναι μακροχρόνια και οι προσπάθειες από τα κράτη να τη διαχειριστούν, σε κρατικό και ανθρωπιστικό επίπεδο, είναι ακόμη μεγαλύτερη. Η Ελλάδα από το 2015 μέχρι και σήμερα, 2021, έχει γράψει και συνεχίζει να γράφει ένα μεγάλο κεφάλαιο για τις προσφυγικές ροές που δέχεται στα σημεία εισόδου της, και συγκεκριμένα σε εκείνο στο νησί της Λέσβου, στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) της Μόριας. Ή καλύτερα στο πρώην ΚΥΤ της Μόριας. Δεχόμενο χιλιάδες αιτούντες άσυλο κάθε μέρα, με τις συνθήκες που επικρατούσαν, σκοπός του ΚΥΤ ήταν η προσωρινή διαμονή των μεταναστών-προσφύγων μέχρι να μεταφερθούν στην ενδοχώρα ή σε κάποιο άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως έχει συμφωνηθεί. Σε αυτή την εργασία θα ερευνηθεί το πώς φτάσαμε στις ροές του 2015 και στον εγκλωβισμό χιλιάδων μεταναστών-προσφύγων, πώς εξελίχθηκε το προσφυγικό καθεστώς και κατά πόσο η προσέγγιση των hotspots εξυπηρετεί τελικά το προσφυγικό ζήτημα ή δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα.