Αντιλήψεις εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής ειδικής εκπαίδευσης για τη συμπερίληψη και την εκπαίδευση μαθητών με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ).

Abstract

Τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος έχουν ένα ευρύ φάσμα ικανοτήτων και αντιμετωπίζουν ένα αρκετές προκλήσεις. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες, ούτε έχουν κοινά συμπτώματα και συμπεριφορές. Η διαχείρισή τους, η ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον, η εκπαίδευσή τους και η ανάπτυξή τους αποτελεί πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς, πόσο μάλλον για τους εκπαιδευτικούς της προσχολικής αγωγής, οι οποίοι είναι οι πρώτοι που έρχονται σε επαφή με τα παιδιά. Η παρούσα εργασία διερευνά τις γνώσεις, στάσεις και αντιλήψεις των εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής του νομού Αρκαδίας σχετικά με τη συμπερίληψη παιδιών με ΔΑΦ στο γενικό σχολείο. Πραγματοποιήθηκε ποσοτική, δειγματοληπτική έρευνα, με ερωτηματολόγιο και συμμετείχαν 110 εκπαιδευτικοί προσχολικής αγωγής. Η έρευνα ανέδειξε ότι οι συμμετέχοντες έχουν επαρκείς γνώσεις σχετικά με τη διάγνωση, συμπτωματολογία και αιτιολογία της ΔΑΦ, ότι διατηρούν θετική στάση απέναντι στη συμπερίληψη, χωρίς να παραβλέπουν τη δυσκολία και τη σοβαρότητα ορισμένων περιπτώσεων και την έλλειψη βοήθειας, χρηματοδότησης και ειδικών μηχανισμών στήριξης. Επίσης, θεωρούν ως σημαντικότερους παράγοντες που ενισχύουν τη συμπερίληψη τη βοήθεια από έναν επαγγελματία βοηθό εκπαιδευτικό, τη στάση του προσωπικού του σχολείο, τη σοβαρότητα της αναπηρίας, τη χρήση προγραμμάτων ενίσχυσης και την ενθάρρυνση για αλληλεπίδραση με συνομηλίκους τυπικής ανάπτυξη.