Το προσφυγικό ζήτημα στην πρώτη γραμμή. Ο τρόπος αντιμετώπισης των μεταναστευτικών - προσφυγικών ροών στο Ανατολικό Αιγαίο. Η συμβολή τόσο της Δημόσιας Διοίκησης όσο της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο ζήτημα αυτό

Abstract

Ένα απ τα μεγαλύτερα και πολυπλοκότερα ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα έχει να κάνει με τη μετανάστευση. Η έκρηξη των μεταναστευτικών –προσφυγικών ροών που παρατηρήθηκε κυρίως μετά το Συριακό εμφύλιο έχει δημιουργήσει τεράστια ζητήματα στους κόλπους της Ε.Ε τα οποία απειλούν ακόμα και τα θεμέλια της. Από το καλοκαίρι του 2015 ο κύριος όγκος μεταναστών- προσφύγων που εισέρχονται στον Ευρωπαϊκό χώρο μετατοπίστηκε από τη Νότια Ιταλία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η εργασία αυτή πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η χώρα μας τις μεταναστευτικές ροές στην πρώτη γραμμή, δηλαδή στο Ανατολικό Αιγαίο. Στόχος είναι να δειχτεί μέσα από την παρούσα εργασία κατά πόσο ανταποκρίνονται η Κεντρική Διοίκηση και η Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση σε υπηρεσίες και εξοπλισμό που παρέχουν σε ανθρώπους που ζητάνε τη βοήθειά μας στην πρώτη γραμμή, παρόλη την άσχημη οικονομική συγκυρία που βιώνει η χώρα μας για επτά και πλέον έτη και πώς επηρεάζουν οι ροές αυτές τους κατοίκους των νησιών μας Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, επειδή οι μεταναστευτικές οδοί του Αιγαίου είναι πολύ νέες, δεν υπήρχε εκτεταμένη έρευνα γύρω απ το συγκεκριμένο θέμα. Ως εκ τούτου η εργασία αυτή έχει στηριχθεί σε μεγάλο βαθμό σε πρωτογενή προσωπική έρευνα, καθώς επίσης και σε συζητήσεις με τους πλέον κατάλληλους ανθρώπους που βιώνουν το πρόβλημα καθημερινά. (Τον Λιμενάρχη Νομού Σάμου, τον Αντιπεριφερειάρχη Βορείου Αιγαίου και υπεύθυνο στον Τουρισμό και τον Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Σάμου). Η εργασία δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα αντιμετώπισε μια πρωτόγνωρη γι’ αυτήν κατάσταση (από κράτος εξαγωγής μεταναστών έως το 1985 μετατράπηκε σε κράτος εισαγωγής) και πώς σε σύντομο χρονικό διάστημα δημιούργησε ασφαλείς συνθήκες διέλευσης ανθρώπων μέσα από Ελληνικό έδαφος αλλά και εγκατάστασης αυτών στον Ελλαδικό χώρο. Ταυτόχρονα τονίζεται η έλλειψη κοινής πολιτικής συνοχής των κρατών της Ε.Ε σε ό,τι έχει να κάνει με το ζήτημα αυτό. Λόγω του ότι, όπως είδαμε, είναι νέο το μεταναστευτικό ζήτημα για τη χώρα μας, η εργασία αυτή πιστεύω ότι συμβάλλει στο να δείξει τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζεται η Κεντρική διοίκηση με την Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση για να ανταποκριθούν όσο το δυνατό καλύτερα στις απαιτήσεις που δημιουργούνται από τις μεταναστευτικές ροές.