Εκτίμηση της διαταραχής του μετα-τραυματικού άγχους που βιώνουν οι εργαζόμενοι σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, δημοσίων και ιδιωτικών νοσοκομείων, σε αστικό και επαρχιακό κέντρο

Abstract

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι, τόσο η εκτίμηση της διαταραχής του μετατραυματικού άγχους που βιώνει το προσωπικό που εργάζεται σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, όσο και η βοήθεια στη διαδικασία διαλογής θυμάτων που βιώνουν τραυματικό άγχος στην περίπτωση ενός καταστροφικού/ τραυματικού γεγονότος μεγάλης κλίμακας. Υλικό και μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία: «Peritraumatic Dissociative Experiences Questionnaire (PDEQ)» και «Peritraumatic Distress Inventory (PDI)», τα οποία μεταφράστηκαν, προσαρμόστηκαν πολιτισμικά και σταθμίστηκαν στην ελληνική γλώσσα, σύμφωνα με τη διεθνή μεθοδολογία και είναι σχεδιασμένα για να βοηθήσουν στην αξιολόγηση του περιτραυματικού άγχους. Δείγμα ευκολίας αποτέλεσε όλο το νοσηλευτικό (Νοσηλευτές ΤΕ και ΠΕ, Βοηθοί νοσηλευτών ΔΕ) και ιατρικό προσωπικό, 112 εργαζομένων, που εργάζεται στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, τριών δημοσίων και ιδιωτικών νοσοκομείων, σε αστικό και επαρχιακό κέντρο. Αποτελέσματα: Βοήθεια στους εργαζόμενους κατά τη διαδικασία διαλογής θυμάτων που βιώνουν τραυματικό άγχος στην περίπτωση ενός καταστροφικού γεγονότος μεγάλης κλίμακας και καθορισμός της έντασης του μετα-τραυματικού άγχους που βιώνεται από το άτομο, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στην παραπομπή σε εξειδικευμένη υποστηρικτική βοήθεια. Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας υπόψη τις απαντήσεις των ερωτηθέντων και κατά συνέχεια τα αποτελέσματα της μελέτης που διενεργήσαμε, συμπεραίνουμε πως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των εργαζομένων και τα έτη προϋπηρεσίας τους, διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στην εμφάνιση μετατραυματικών διαταραχών. Σε συνδυασμό λοιπόν, με τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματός τους (ροή ασθενών στο ΤΕΠ, στρεσογόνες καταστάσεις κλπ), κρίνεται σημαντικό να δοθεί προτεραιότητα στην παραπομπή σε εξειδικευμένη υποστηρικτική βοήθεια.