Η Παραβατικότητα των ανηλίκων στο Ελληνικό Δίκαιο και στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σύγκριση του Ελληνικού Συντάγματος με τη Συνθήκη της Λισαβόνας)

Abstract

Η αύξηση της νεανικής παραβατικότητας τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει στη διεθνή κοινότητα, αλλά και στην Ελλάδα έντονο προβληματισμό. Πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο που η εκδήλωσή του συνδέεται άμεσα με το οικογενειακό περιβάλλον του ανήλικου, αλλά και με εξωγενείς κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες (Ξενούλη, Βουδούρη και Μαντάς, 2022). Διαχρονικά, η επιστημονική κοινότητα επιχείρησε να ερμηνεύσει την παραβατική συμπεριφορά των ανηλίκων εστιάζοντας κυρίως στους αιτιολογικούς παράγοντες εκδήλωσής της, μέσα από σύνθετες θεωρητικές κοινωνικοψυχολογικές και βιολογικές προσεγγίσεις. Στην παρούσα εργασία αποτυπώνεται η έκταση της παραβατικής συμπεριφοράς των ανηλίκων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η αντιμετώπιση της συμπεριφοράς αυτής, μέσα από τη μελέτη της εξέλιξης της ποινικής δικαιοσύνης των ανηλίκων. Με βάση τη θέσπιση ευρωπαϊκών Συνθηκών και κανόνων προστασίας, ο ανήλικος μας απασχολεί ως άτομο με προσωπικότητα «υπό διαμόρφωση», που θεμελιακά διαφέρει από τους ενήλικους και χρειάζεται ιδιαίτερη, ανάλογη μεταχείριση και προστασία από τους φορείς του επίσημου και ανεπίσημου κοινωνικού ελέγχου. Εν κατακλείδι, παρουσιάζονται ελληνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα πρόληψης, καθώς και τα νέα πρότυπα στρατηγικής διαχείρισης κινδύνων και αποφυγής εκδήλωσης παραβατικής συμπεριφοράς.