Απόψεις, στάσεις και καλές πρακτικές εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης προσχολικής αγωγής σχετικά με τη συμπερίληψη μαθητών με κινητικές ανάγκες στο Γενικό Σχολείο.

Abstract

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη των στάσεων και αντιλήψεων των νηπιαγωγών απέναντι στην συμπερίληψη. Η έρευνα επικεντρώθηκε στη διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την διαμόρφωση των στάσεων και αντιλήψεων των εκπαιδευτικών των νηπιαγωγείων απέναντι στην συμπερίληψη μαθητών με κινητικά προβλήματα, των εμποδίων που αντιμετωπίζουν και αποτελούν τροχοπέδη στην επιτυχία της συμπερίληψης καθώς επίσης και καλών πρακτικών για την επιτυχή υλοποίησή της. Ο πληθυσμός-στόχος της μελέτης ήταν εκπαιδευτικοί δημόσιων νηπιαγωγείων της Τρίπολης. Τα δεδομένα της έρευνας προέκυψαν από συλλογή στοιχείων με τη μέθοδο της ημιδομημένης συνέντευξης στην οποία έλαβαν μέρος εννέα (9) νηπιαγωγοί, οι οποίες κατά τη διάρκεια της θητείας τους είχαν αντιμετωπίσει τουλάχιστον ένα περιστατικό παιδιού με κινητικά προβλήματα στην τάξη τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας αποκάλυψαν ότι συνολικά υπάρχει μια θετική στάση των νηπιαγωγών απέναντι στην συμπερίληψη μαθητών με κινητικά προβλήματα, η οποία όμως επηρεάζεται σημαντικά από παράγοντες όπως η επιμόρφωση που έχουν λάβει γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, η σοβαρότητα και ο τύπος του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο μαθητής, ο αντίκτυπος για το ακαδημαϊκό αποτέλεσμα των υπολοίπων μαθητών, η στάση των υπολοίπων μαθητών απέναντι στα παιδιά με τα κινητικά προβλήματα, η ψυχολογική και συναισθηματική φόρτιση που γεννά στους εκπαιδευτικούς μια τέτοια κατάσταση (άγχος, ανησυχία, ανασφάλεια κ.λ.π.) αλλά και η προηγούμενη οικογενειακή ή εκπαιδευτική εμπειρία τους με παιδιά με ανάλογα προβλήματα. Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα από αυτή την έρευνα υποδηλώνουν την ύπαρξη σημαντικών εμποδίων στην επιτυχή υλοποίηση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, όπως η έλλειψη γνώσης και κατάλληλης επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, οι εγγενείς περιορισμοί της κινητικής αναπηρίας του μαθητή, η έλλειψη κατάλληλων σχολικών υποδομών, η έλλειψη κατάλληλου υλικοτεχνικού εξοπλισμού και η μη ύπαρξη βοηθητικού προσωπικού. Τέλος διερευνήθηκαν καλές πρακτικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι εκπαιδευτικοί κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, ώστε να επιτευχθεί η υλοποίηση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, όπως: ομαδοσυνεργατική μάθηση, ομαδικότητα, οικοδόμηση φιλίας, οικογενειακή συμμετοχή, δημιουργία δεκτικής ατμόσφαιρας, διοικητική υποστήριξη κλπ.