Η Οικονομική Ελευθερία του Αθλητή – Η Προστασία που του Παρέχεται από την Εργατική Νομοθεσία – Αθλητικό Sponsoring

Abstract

Η πυραμιδοειδής οργάνωση και ρύθμιση του αθλητισμού υποχρεώνει τον αθλητή να παρέχει τις υπηρεσίες του υπό όρους a priori καθορισμένους, μην αφήνοντας στον αθλητή περιθώρια διαπραγμάτευσής. Αν και οι ομοσπονδίες δεν αποτελούν τον εργοδότη των αθλητών αλλά καθορίζουν τους όρους εργασίας των αθλητών είτε μέσω των καταστατικών τους είτε μέσω ρητών οδηγιών είτε μέσω της επιρροής που ασκούν στα σωματεία, τα οποία με τη σειρά τους συνάπτουν συμβόλαια με του αθλητές. Ιδίως σε διεθνές επίπεδο τίθενται περιορισμοί στην περαιτέρω οικονομική αλλά και ιδιωτική ζωή των αθλητών, μέσω προέγκρισης οικονομικών συμφωνιών των αθλητών αλλά και επιβάλλοντας ρήτρες χρηστής συμπεριφοράς. Μέσω του νόμου 2725/1999 ο νομικός χαρακτηρισμός της σχέσης του αθλητή με την ομάδα του προκαθορίζεται. Επιπλέον, γίνεται ένας διαχωρισμός σε επαγγελματίες/ αμειβόμενους αθλητές και σε ερασιτέχνες αθλητές, ο οποίος μέσω της κρατούσας νομολογίας, έχει καταστεί κανόνας αναγκαστικού δικαίου, αφού δεν εξετάζει τις σχέσεις αυτές κατά περίπτωση. Αυτός ο τυπικός διαχωρισμός αποστερεί το σύνολο των αθλητριών και το μεγαλύτερο ποσοστό των αθλητών που αγωνίζονται στην Εθνική Ομάδα, χωρίς την προστασία του εργατικού δικαίου. Στερούνται συνταγματικά απονεμόμενα δικαιώματα, χάριν της βιωσιμότητας των σωματείων, μην έχοντας συχνά τη δυνατότητα να επιλέξουν το πρόσωπο του εργοδότη τους ή ακόμα και τον τόπο παροχής των υπηρεσιών τους λόγω περιορισμών στη δυνατότητα μετεγγραφής τους. Διαφαίνεται ωστόσο η ανάγκη αλλαγής και προσαρμογής του νομοθετικού τοπίου. Μέσω σχέδιου νόμου η Ελλάδα προσπαθεί να εναρμονιστεί με τις αποφάσεις του ΔΕΕ αλλά και με την επιταγή του Συντάγματος για προστασία του ατομικού δικαιώματος στην εργασία. Περιορισμοί της οικονομικής ελευθερίας των αθλητών παρατηρούνται ωστόσο και σε συμβόλαια sponsoring. Ρήτρες αποκλειστικότητας και χρηστής συμπεριφοράς αποτελούν παγιωμένο περιεχόμενο όλων των συμβάσεων sponsoring. Αντικείμενο έντονων ρήξεων αποτελεί η ερμηνεία του όρου “ευπρεπής συμπεριφορά”.