Αισχίνου, Κατά Τιμάρχου. Πολιτικές και ερμηνευτικές προσεγγίσεις

Abstract

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση και μελέτη του “Κατά Τιμάρχου” λόγου του ρήτορα, πολιτικού και ηθοποιού Αισχίνη, υπό το πρίσμα της κειμενοκεντρικής ερμηνευτικής ανάλυσης. Όσον αφορά στο πολιτικό, χρονικό και γεωγραφικό πλαίσιο, η εργασία αναφέρεται στην Αθήνα των κλασικών χρόνων (5ος – 4ος αιώνας π.Χ.) και πιο συγκεκριμένα στην περίοδο που ακολουθεί της Φιλοκρατείου Ειρήνης (346 π.Χ.) μεταξύ Αθήνας και Μακεδονίας. Δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος δικανικός λόγος είναι εκτενέστατος, θα γίνει μια προσπάθεια μελέτης των κυριότερων σημείων των τμημάτων του (προοίμιο, διήγηση, πίστεις, επίλογος) με περιληπτική παρουσίαση και ερμηνεία των υπολοίπων σημείων, έτσι ώστε τα μελετώμενα μέρη να μην υποστούν πλήρη απόσπαση από τη συνολική θεώρηση του λόγου. Ο Αισχίνης, ο Δημοσθένης και ο Τίμαρχος βρίσκονται στο πολιτικό προσκήνιο της εποχής και εξαπολύουν ο ένας στον άλλο επιθέσεις πολιτικού αλλά και ηθικού περιεχομένου που, όμως, έχουν ως στόχο την πολιτική εξόντωση και τη δημόσια φίμωσή τους ως ρήτορες της κλασικής Αθήνας. Στον λόγο του Αισχίνη, Κατά Τιμάρχου, διαφαίνεται η απόλυτη σύνδεση της δημόσιας και της ιδιωτικής ζωής ισχυρών ανδρών και αυτό καθιστά εφικτή την ανασύνθεση της αντίληψης για την πόλη των δημοκρατικών χρόνων του 4ου αιώνα π.Χ. Η ηθική και η πολιτική διαπλέκονται σε ένα ατέρμονο παιχνίδι επιχειρημάτων, πειστικότητας και ρητορικής, όπου η κοινή γνώμη διαμορφώνει την πραγματικότητα και η πραγματικότητα διαμορφώνεται με βάση τις διαπροσωπικές σχέσεις, τη δημόσια συμπεριφορά, τη σωφροσύνη και κυρίως τον κατά κάποιο τρόπο έλεγχο της ελευθερίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε απειλή κατά της πόλης και του πολιτεύματος.